6/21/15

Cloud Nine

Hi folks...
Those who have got used to the pulp I stuff out in this space....this post may come quite a surprise...
And those fresh readers of this blog...please note that I have never claimed any particular style of writing...

I am writing this from a hospital bed and it is a quiet Sunday here.  No drama...I had my bout of dengue fever and I am recovering fine as per the Doc. But I can't get out until my count is normal.

Just a few minutes ago I was poking fun at my dear friend @ntekeralam on WhatsApp and I thought about his hero...his son. And that lead to thoughts about my own son.

I last saw my son two days ago as he accompanied me here, and he was so naughty in the hospital room leaving all of us scratching our head. Nurses kept reminding us about kids being easy targets of infection. I sent him back as early as I could.

So now, while thinking about him, I sailed  through the past several days as well.

Prior to my hospitalization, I was having a really bad time at home...no appetite... Sleepless nights..  scared of infection, I have not touched him since long...and have been quite viciously blocking all his attempts to be near me.

He kept asking me...Do you have fever...and every time I would give him a cold stare while saying Yes.

One occasion, I just replied No...and he came running to me ...raising both his hands and pleaded.."carry me...". I turned back and the 3-year old might have felt cheated for sure...

So while rewinding all this ...the thoughts keep coming. The need to spend quality time with your dear ones...when you are healthy and hearty....instead of burning it on these cheating smart screens. Guilty conscience sets in.

My boy loves cars...no...he is mad about cars. He had been pleading us to get him a toy car since when...? But we never really found our time to meet this simple request.

We would remember the demand only when we see him watching his senior neighborhood boys play with theirs and that lost look in his eyes would startle us. Next day...same story. The daily cycle takes its toll.

Once his neighborhood friend kindly offered him a spare car of his and oh...the joy! It was worth watching. I could hear the cries of excitement from my room where I was resting before the hospitalization... and then...?

The friend took his car back and went home I found my boy walking back...face down. The drooped shoulders ...the shaky walk...I was taken aback.

So then I got hospitalized and yesterday as my wife was about to leave my room, I asked her to buy the kid a set of cars on her way back.

So today, she was trying to narrate the scenes at home when the boy received his prized pocessions. His eyes widened ...he slept with the gift by his side. He kept waking up to make  sure the cars are there. Cloud Nine.

I missed those scenes....but that is the prize I have paid for delaying this beautiful moment for so long.

Never postpone Life...live it.

3/19/15

OPKP PART 7



Also Read
PART 1
PART 2
PART 3
PART 4 
7

ബാലേട്ടനെ ഒരു നിമിഷം രൂക്ഷമായി നോക്കിയതിനു ശേഷം പിങ്കി ചോദിച്ചു:
അറിയില്ലേ.... ഗംഗ സംസ്ഥാന ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയുടെ മകളാണ്...
ബാലേട്ടൻ: ഇത്ര നേരം നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന വെയിറ്ററെ നിങ്ങൾ മുമ്പ് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?
ഗംഗയും പിങ്കിയും അന്യോന്യം നോക്കി. 
ഗംഗ പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞു: ഇല്ലാ... പുതിയ appointment ആണെന്ന് തോന്നുന്നൂ...
ബാലേട്ടൻ: See .. ഞങ്ങൾ പിന്തുടർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു തീവ്രവാദസംഘടനയിൽ ഉൾപ്പെട്ട ആളായിരുന്നു ആ മനുഷ്യൻ. That's all I can tell you now..
ഞെട്ടലോടെ ഗംഗയും പിങ്കിയും ചുറ്റും നോക്കി..
ബാലേട്ടൻ തുടർന്നു: ഇല്ല, ഇനി നിങ്ങൾക്ക് അയാളെ കാണാൻ സാധിക്കില്ല... മന്ത്രിയുടെ മകളെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോവുക എന്ന പദ്ധതി ഞങ്ങൾ തകർത്തു കഴിഞ്ഞു.. ഉടനെ അവരവരുടെ വീടുകളിലേക്ക് പോകാൻ നിങ്ങളോട് ഞങ്ങൾ അഭ്യർഥിക്കുകയാണ്. പോലീസ് വാഹനങ്ങൾ നിങ്ങളെ അനുഗമിക്കും....
കൂടുതൽ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനു മുമ്പ് പുറത്ത് കിടന്നിരുന്ന കാരാവാനിൽ കയറി ബാലേട്ടൻ അപ്രത്യക്ഷനായി...

--------

കുംബസാരക്കൂടിനു മുന്നിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ തന്റെ ളോഹ വിയർപ്പിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നത് കുരുടി അച്ചൻ അറിഞ്ഞു.
അതെപ്പോഴും അങ്ങിനെയാണ്.
നേർക്ക്‌ നേരെ വന്നാൽ കടിച്ചു കീറുന്നവരാണ് എങ്കിലും അമ്പലങ്ങടനും ജോയേട്ടനും ഒരാൾ ആണെന്ന് അച്ചനു പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്... അവരുടെ പ്രവർത്തികൾ കേൾക്കുമ്പോൾ ... ചോര മണക്കുന്ന കൈകളാണ്... പക്ഷെ കുമ്പസാരക്കൂട്ടിൽ കേൾക്കുന്ന രഹസ്യങ്ങൾ ആരോടും പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ...
അമ്പലങ്ങടൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി...
അച്ചോ ... എന്റെ പേര് അമ്പലങ്ങടൻ എന്നല്ല....അന്താരാഷ്‌ട്ര പോലീസ് സംഘടനയായ ഇന്റർപോൾ എന്നെ വിളിക്കുന്ന പേര് ഉൽബോട്ടിസ്റ്റ് എന്നാണ്.....
അച്ചോ .... ഞാൻ, വേഷപ്രച്ചനന്നായി കാടുകളും മലകളും സമുദ്രങ്ങളും താണ്ടി അങ്ങയുടെ തിരുസന്നിധിയിൽ എത്തുകയായിരുന്നു...അങ്ങയുടെ മണ്ണ് എന്റെ പ്രവർത്തികൾക്ക് വേണ്ട ഊര്ജ്ജം തന്നു... എന്റെ യാഥാർഥ രൂപം മറച്ചു പിടിക്കാൻ എന്നെ സഹായിച്ചു...
കുരുടി അച്ചന്റെ നാവു വരണ്ടു... ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ തടഞ്ഞു...
അമ്പലങ്ങടൻ തുടർന്നു ...
കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വർഷങ്ങളായി ഞാനും ജോയേട്ടനും  ... ക്ഷമിക്കണം അദ്ദേഹത്തെ ഇനി അങ്ങേക്ക് മോസ എന്ന് വിളിക്കാം... ഞങ്ങളുടെ തീവ്രവാദ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഈ കൊച്ചുകേരളത്തിലാകെ വ്യാപിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളിലായിരുന്നൂ...കഴിഞ്ഞ ചില സെഷനുകളിൽ ചില ചെറിയ സൂചനകൾ ഞാൻ തന്നിരുന്നത് അച്ചൻ ഓർക്കുന്നുണ്ടാവും ... പക്ഷെ...
ഒരു നിമിഷം നിർത്തി അയാൾ തുടർന്നു ...
ഞങ്ങളുടെ മേൽ ആദ്യമായി ഇന്ത്യൻ പോലീസിന്റെ കണ്ണ് വീണ കറുത്ത ദിവസമാണ് ഇന്ന്... ഞങ്ങൾക്ക് ഇവിടം വിടാൻ സമയമായിരിക്കുന്നു...ഒരു തെളിവും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ ഞങ്ങൾക്ക് രക്ഷപ്പെടണം...
....അൽപ്പസമയത്തിനുള്ളിൽ, ഇരുളിന്റെ മറവിൽ, ഞങ്ങളുടെ വീടുകൾ കത്തിയെരിയും...പക്ഷെ പോകുന്നതിനു മുമ്പ്.......ഇത്രയും കാലം ഞങ്ങളുടെ കുമ്പസാരരഹസ്യങ്ങൾ ഭദ്രമായി സൂക്ഷിച്ച അച്ചനു ഞങ്ങൾ ഒരു ചെറിയ സമ്മാനം തരാൻ പോവുകയാണ്...Yes...we need to leave our signature...
അച്ചൻ ക്ഷമിക്കണം...ഇന്ന് ഞങ്ങൾ അച്ചനെ അങ്ങ് അവസാനിപ്പിക്കുവാൻ പോവുകയാണ്...
കുരുടി അച്ചൻ പിടഞ്ഞെണീറ്റു ....അയാൾ പുറത്തേക്ക് നോക്കി... ഇരുട്ട് പരന്നിരിക്കുന്നു... ഓടി രക്ഷപ്പെടണം എന്നുണ്ട്... കാലുകൾ തളർന്നിരിക്കുന്നു...അറിഞ്ഞ സത്യങ്ങൾ കാലുകളെ തളർത്തിയിരിക്കുന്നൂ .. അനങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ല...
മൂർച്ചയേറിയ ലോഹത്തിന്റെ തണുത്ത സ്പർശം തന്റെ കഴുത്തിൽ പതിഞ്ഞത് അച്ചൻ അറിഞ്ഞു....
കത്തി അച്ചന്റെ കഴുത്തിലെ ഞരമ്പുകളിലേക്ക് അമർത്തി ജോയേട്ടൻ എന്ന മോസ പറഞ്ഞു...
അച്ചനെ ഞാൻ രക്ഷപ്പെടുത്താം.... എന്നന്നേക്കുമായി....
അതെ നിമിഷം കറന്റ് പോയി...
ശക്തിയേറിയ അടിയേറ്റ് മോസയുടെ കയ്യിലെ കത്തി തെറിച്ചുപോയി.....
ഉൽബോട്ടിസ്റ്റിന്റെ കഴുത്തിൽ റിവോൾവർ മുട്ടിച്ചു കൊണ്ട് ബാലേട്ടൻ പറഞ്ഞു:
വർഷങ്ങൾ നീണ്ട കാറ്റ് ആൻഡ്‌ മൗസ് ഗെയിം.. അത് അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു മോസ ... അവസാനം ആ ദിവസം വന്നെത്തി...നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും ഇനി അല്പ്പം വിശ്രമിക്കാം.... come on .. lets go ...
അച്ചൻ ചുറ്റും നോക്കി....
വെളിച്ചത്തിന്റെ ചെറിയ വൃത്തങ്ങൾ പള്ളിയെയും കായലിനെയും വലയം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് കുരുടി അച്ചൻ കണ്ടു...
ബാലേട്ടന്റെ കൈ പിടിച്ച് അച്ചൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി...
തെളിഞ്ഞ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി അദ്ദേഹം കുരിശു വരച്ചു...

--------

ചാരനെ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തിരുന്ന ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പുറപ്പെട്ട് പകുതി ദൂരം പിന്നിട്ടപ്പോഴാണ് പെട്ടന്ന് കീലേരി പറഞ്ഞത്:
ഫ്ലാറ്റിന്റെ താക്കോൽ ചാരനെ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്ത റൂമിൽ വച്ചു മറന്നു... !
എന്റെ കേരളം ചോദ്യഭാവത്തിൽ സാത്തിനെ നോക്കി.
"ഡ്യൂപ്ലികെറ്റ് കീ എടുത്തില്ല.... !"
 എന്റെ കേരളം വണ്ടി തിരിച്ചു. രാത്രി ഉറക്കം ശരിയായില്ല... എവിടെ എങ്കിലും ഒന്ന് വീണാൽ മതി എന്നായിട്ടുണ്ട്... അതിനിടയിലാണ് കീലേരിയുടെ... കീ...
ചാരൻ റൂമിൽ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു. മേശമേൽ കിടന്നിരുന്ന കീ കടന്നെടുത്ത്, മയങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ചാരനെ നോക്കി കീലേരി പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞു: സാത്ത് സാറേ, ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ ഇവിടെ തങ്ങാം... ഇദ്ദേഹത്തെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ടിട്ടു പോകുന്നത് ശരിയാണോ?
എന്റെ കേരളം: ഇത്ര നേരം ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന അറ്റണ്ടർ എവിടെ പോയി? 
സാത്ത്: ഡോക്ക്ടർ പറഞ്ഞതല്ലേ... രോഗിയുടെ കൂടെ ആരും തങ്ങേണ്ട ആവശ്യമില്ല എന്ന്... പിന്നെ...
സാത്ത് പറഞ്ഞു തീരും മുമ്പേ ഒരു വെടി പൊട്ടി..... ചാരന്റെ ബെഡിനോട്‌ ചേർന്ന് കിടന്നിരുന്ന ഗ്ലാസ് സിലിണ്ടർ വെടിയേറ്റ് ചിതറി ...
തുറന്നു കിടന്നിരുന്ന വാതിലിനു പുറത്തെ ഇടനാഴിയിൽ മറഞ്ഞു നിന്ന് കൊണ്ട് ആരോ അകത്തേക്ക് നിറയൊഴിച്ചതാണ് ..!
ഡൌണ്‍ ഡൌണ്‍... കീലേരി അലറി. .. ... ഒരു നിമിഷം ... എല്ലാരും തറയിൽ കമഴ്ന്നു കിടന്നു...
കീലേരിയുടെ കൈയ്യിൽ ഒരു റിവോൾവർ [പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് കീലേരി മുറിയുടെ വാതിലിന്റെ അരികിലെത്തി... അതിനു മറഞ്ഞു നിന്ന് കൊണ്ട് വെടി വന്ന ദിശയിലേക്ക് അയാൾ രണ്ടു തവണ നിറയൊഴിച്ചു... പിന്നെ വാതിൽ ചേർത്തടച്ച് മുറിയോട് ചേർന്ന് കിടന്നിരുന്ന മറ്റൊരു ചെറിയ മുറിയുടെ വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്നു....
തറയിൽ അപ്പോഴും കമഴ്ന്നു കിടക്കുകയായിരുന്ന കൂട്ടുകാരോട് കീലേരി പറഞ്ഞു:
Chaaran's life is under threat. We have to move him to the other room...
എന്റെ കേരളവും സാത്തും അഷ്ഫറും ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ കീലെരിയെ നോക്കി....
പുറത്ത് വീണ്ടും വെടിയൊച്ച .. ആരൊക്കെയോ ഓടി വരുന്ന ശബ്ദം... നിലവിളി...
കീലേരി അലറി:
We are under attack... Let us be quick... please
ചാരനെ സുരക്ഷിതമായി ചെറിയ മുറിയിലേക്ക് മാറ്റിയതിനു ശേഷം അപ്പോഴും ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ നില്ക്കുന്ന കൂട്ടുകാരോട് കീലേരി മന്ത്രിച്ചു:
I am a RAW agent and I report to Balettan, a senior RAW agent. Right now, I request your cooperation... please stay here...
അതെ നിമിഷം എന്റെ കേരളത്തിന്റെ കയ്യിലും ഒരു റിവോൾവർ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു...
അയാൾ കീലേരിയോട് പറഞ്ഞു: ഈ അവസരത്തിൽ സ്വന്തം ഐഡന്റിറ്റി മറച്ചു പിടിക്കുന്നതിൽ യാതൊരു അർത്ഥവുമില്ല. ഞാൻ അണ്ടർ കവർ നാർക്കോട്ടിക്ക് CID വിനോദ് കുമാർ. I can back you..let's go..
മുറിയുടെ വാതിൽ ചേർത്തടച്ച് രണ്ടു പേരും  പുറത്തേക്ക് കുതിച്ചു...
പുറത്ത് വീണ്ടും വെടിയൊച്ചകൾ മുഴങ്ങി.. ആദ്യം പതുക്കെ... പിന്നെ തുരുതുരാ... ഒടുവിൽ നിശബ്ദത...
അഷ്ഫർ ചാരനെ നോക്കി. ഒന്നും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. മയക്കത്തിൽ തന്നെയാണ്. ഇതൊക്കെ ഇനി എന്തായിരിക്കും ഐറ്റം... ? അയാൾ ഓർത്തു.
അയാൾ സാത്തിന്റെ കൈകൾ മുറുക്കെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
"സാത്ത് സാറേ പേടി ആവുന്നുണ്ട് കേട്ടാ... ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ...?"
സാത്ത് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. 
ഈ വെടി ഒക്കെ ശരിക്കും വെടി തന്നെയാണോ? നിങ്ങള് ശരിക്കും "അനോണി സെൻട്രൽ" എന്ന റിയാലിറ്റി ഷോ - ന്റെ ആൾക്കാരല്ലേ? താങ്കളല്ലേ അതിന്റെ പ്രൊഡ്യൂസർ കോട്ടയം കുഞ്ഞച്ചൻ?
സാത്ത് ഒരു നിമിഷം അഷ്ഫറിനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
അയാൾ പറഞ്ഞു: എടാ അഷ്ഫറെ .. Tarantino സിനിമകൾ കാണാത്തതാണ് നിന്റെ പ്രശ്നം. Quentin Tarantino-യെ കളിയാക്കുന്നവർക്കുള്ള മറുപടിയാണ് ഈ നടക്കുന്നതൊക്കെ...
സാത്തിന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. മുറിയുടെ ഒരു മൂലയിൽ പോയിരുന്നു അയാൾ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ അഷ്ഫർ സാത്തിനെ തുറിച്ചു നോക്കി. 
പുറത്ത് അപ്പോഴേക്കും വെടിയൊച്ചകൾ നിലച്ചിരുന്നു. 
പ്രഭാതമായപ്പോൾ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു...
ഒരു പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ അകത്തേക്ക് വന്നു... അയാൾ പറഞ്ഞു:
ചാരനെ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്നും മാറ്റുകയാണ്... തല്ക്കാലം നിങ്ങളും ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വരേണ്ടി വരും...
അഷ്ഫർ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു: എന്താണ് സാർ ഇതിന്റെ ഒക്കെ അർഥം? 
ബാലേട്ടൻ മുറിയിലേക്ക് കടന്നു വന്നു.... കൂടെ കീലെരിയും എന്റെ കേരളവും.
"ക്ഷമിക്കണം -  ആദ്യം ചാരനെ ഇവിടെ നിന്നും മാറ്റണം... അതിനു ശേഷം നമുക്ക് ഒന്നിരിക്കാം... അങ്ങിനെ പോരെ?"  - ബാലേട്ടൻ ചോദിച്ചു...
പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോളാണ് പെട്ടന്ന് അഷ്ഫർ അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്.
സാത്ത് എവിടെ?
കീലേരി പറഞ്ഞു: നമുക്ക് അന്യെഷിക്കാം. ഇപ്പോൾ പ്രധാനം ചാരനെ ഇവിടുന്നു മാറ്റുക എന്നതാണ്.

------

ലെയിക്ക് പ്ലാസിഡിലെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ സ്വീകരണമുറിയിൽ എല്ലാവരും ഇരുന്നു കഴിഞ്ഞു എന്ന് ഉറപ്പക്കിയതിനു ശേഷം ബാലേട്ടൻ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി..
നിങ്ങളറിയുന്ന ചാരൻ കമ്പ്യൂട്ടർ എഞ്ചിനീയറാണ് ... കടുത്ത സിനിമാപ്രേമിയാണ്‌... പക്ഷെ ചാരൻ -- ആ പേര് പോലും യഥാർഥമല്ല. ജർമ്മനി കേന്ദ്രമാക്കി പ്രവർത്തിക്കുന്ന, ആഗോളതലത്തിൽ കുപ്രസിദ്ധിയാർജ്ജിച്ച, ഏഥൻ ഹണ്ട് എന്ന ചാരസംഘടനയുടെ ഇന്ത്യൻ ഏജന്റ് ആണ് ഇദ്ദേഹം. യഥാർഥ പേര്... ഗ്യോര്ഗ് ബ്ലാഷ്കെ.
ഇവിടെ കൊല്ലപ്പെട്ട രണ്ടു പേരിൽ ഒരാൾ -- മാത്യൂസ് എന്ന ചെറുപ്പക്കാരൻ -- ചാരന്റെ സഹപ്രവർത്തകനായിരുന്നു.
സ്വതന്ത്ര പത്രപ്രവർത്തകനും ബ്ലോഗറും ഒക്കെ ആയിരുന്ന ജയശങ്കറിന്റെ കയ്യിൽ നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ സുരക്ഷയെ സംബന്ധിച്ച വളരെ രഹസ്യമായ ചില വിവരങ്ങൾ ലഭിക്കുവാനിടയായി. ആ വിവരങ്ങൾ കൈവശപ്പെടുത്തി, അപ്പോൾ ഇന്ത്യയിൽ വേരൂന്നാൻ തയ്യാറെടുത്തു കൊണ്ടിരുന്ന P-Shift എന്ന തീവ്രവാദ സംഘടനയ്ക്ക് ഒരു സ്വപ്ന വിലയ്ക്ക് കൈമാറാൻ ഏഥൻ ഹണ്ട് കരാറായി.
ആ വിവരങ്ങൾ ശത്രുക്കളുടെ കയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ സംഭവിക്കാവുന്ന വിപത്ത് നേരിൽ കണ്ട ജയശങ്കർ അത് വിശ്വസനീയമായ ഔദ്യോഗിക കേന്ദ്രത്തിൽ എത്തിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിനിടയിലാണ് ഇവിടെ വച്ച് കൊല്ലപ്പെടുന്നത്.. ആ രഹസ്യങ്ങൾ കൈവശപ്പെടുത്താൻ ഏഥൻ ഹണ്ട് അയച്ച മാത്യൂസ് തന്നെയാണ് ജയഷങ്കറിനെ കൊന്നത്...
പക്ഷെ ജയശങ്കറിന്റെ പ്രത്യാക്രമണത്തിൽ മാത്യൂസും കൊല്ലപ്പെട്ടത് ഏഥൻ ഹണ്ട്-നു വലിയ ആഘാതമായി... ഇരട്ടക്കൊലയെ തുടർന്ന് ഈ ഫ്ലാറ്റ് പോലീസിന്റെയും കോടതിയുടെയും നിയന്ത്രണത്തിലായത് അവർക്ക് മറ്റൊരു തിരിച്ചടിയായി...
ഇവിടുത്തെ കൊലപാതകങ്ങൾ നടന്നു വെറും മൂന്നു മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ ഈ കേസ് ഞങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്ത് തെളിയിച്ചിരുന്നു. ബാത്രൂമിൽ കിടന്നു മരിക്കുനതിനു തൊട്ടു മുമ്പ്, ബാത്ത് ടാബ്ബിന്റെ വക്കിൽ തോക്കിൻ കുഴല് കൊണ്ട് HORSE എന്ന് ജയശങ്കർ കോറിയിട്ടിരുന്നൂ. അത് വഴിത്തിരിവായി... ! 
ഇവിടുത്തെ ബെഡ്രൂമിൽ നിങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുള്ള ആ കുതിരലാടം. അത് നിർണ്ണായകമായി. ആ കുതിരലാടത്തിനു ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ പറയാനുണ്ടായിരുന്നൂ!!
ജയശങ്കർ രഹസ്യങ്ങൾ അടങ്ങിയ ഫയലുകൾ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത് ബെഡ്റൂമിലെ ഭിത്തിയിൽ പിടിപ്പിച്ച ആ കുതിരലാടത്തിന്റെ പുറകിലെ രഹസ്യഅറയിലായിരുന്നു എന്ന് ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തുകയും അത് അവിടുന്ന് മാറ്റുകയും ചെയ്തു.
പക്ഷെ, രാജ്യരക്ഷയെ കരുതി... മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ ഞങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് വിട്ടത് മറ്റൊരു കഥയാണ്‌... നിങ്ങൾ എല്ലാം കേട്ട കഥ. കേസ് തെളിഞ്ഞിട്ടില്ലാ..എന്ന കഥ. വിഷയത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കി കോടതിയും ഗവണ്‍മ്മേന്റും ഞങ്ങളോട് സഹകരിച്ചു.
എന്റെ കേരളം: പിന്നെ എന്തിനായിരുന്നൂ ഈ സിനിമാ നാടകം?
P-ഷിഫ്ട്ടിനെയും ഏഥൻ ഹണ്ടിനെയും ഇന്ത്യയിൽ അവസാനിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ ദൗത്യം. പക്ഷെ വളരെ അപകടകാരിയായി വളർന്നു കൊണ്ടിരുന്ന P-Shift-ന്റെ ഇന്ത്യൻ പ്രസൻസിനെ സംബന്ധിച്ച കാര്യമായ വിവരങ്ങൾ ഒന്നും ലഭിക്കാതെ ഞങ്ങൾ ഇരുട്ടിൽ തപ്പി.
But, for a fact, we knew Edan Hunt was keeping an eye on this flat. As the world thought the case was unsolved, they thought the secrets were hidden somewhere and they wanted to enter this flat at any cost. 
അത് മനസ്സിലാക്കിയ ഞങ്ങൾ കരുക്കൾ നീക്കി. ഏഥൻ ഹണ്ടിനെ ഇവിടേക്ക് ആകർഷിക്കുക, അവരിലൂടെ P-ഷിഫ്ട്ടിലേക്ക് എത്തുക.. അതായിരുന്നൂ ഞങ്ങളുടെ പദ്ധതി. സിനിമാനിർമ്മാണം എന്ന ഞങ്ങളുടെ നാടകത്തിൽ അവർ വീണു. സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ചാരന്റെ വിശ്വാസ്യത പിടിച്ചുപറ്റാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഞങ്ങൾ വിരിച്ച വലയിൽ ഏഥൻ ഹണ്ടിന്റെ ഇന്ത്യൻ ഏജന്റ്റ് ചാരൻ കുടുങ്ങിയത് അങ്ങിനെയാണ്.
ചാരനെ നേരിട്ട് കസ്റ്റഡിയിൽ എടുത്ത് ചോദ്യം ചെയ്യുക എന്ന മാര്ഗ്ഗം ഉപയോഗിക്കാതെ ഇങ്ങനെ ഒരു നാടകം കളിക്കാൻ ഞങ്ങൾ മുതിർന്നത്, ഒരു കാരണവശാലും P-ഷിഫ്ട്ടിനു ഒരു സംശയം തോന്നാൻ പാടില്ല, അവർ കയ്യിൽ നിന്നും വഴുതിപ്പോകാൻ പാടില്ല എന്ന് കരുതിയാണ്.
അഷ്ഫർ: അപ്പോൾ ചാരൻ കണ്ട സ്വപ്‌നങ്ങൾ?
ബാലേട്ടൻ: ചാരനെ പോലെ well-trained ആയ ഒരു spy .. we needed an action plan to deal with him. We wanted to enter his psych and force him to spill the beans, instead of simply questioning him directly. . ചാരനെ ഡീൽ ചെയ്യാൻ അതെ വഴിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
അങ്ങിനെ ജയശങ്കറും മാത്യൂസും തമ്മിൽ നടന്ന ഏറ്റുമുട്ടൽ ഒരു ഹിപ്പ്നോട്ടിക്ക് പ്ലോയ്‌ ഉപയോഗിച്ച് ഞങ്ങൾ ചാരന് കാട്ടിക്കൊടുത്തു. We were expecting him to break down and tell us the truth. പക്ഷെ ചാരൻ പിടിച്ചു നിന്നു. അങ്ങിനെയാണ് രണ്ടാമതും ചാരന്റെ മേൽ ഒരു psycho attack നടത്താൻ ഞങ്ങൾ നിർബ്ബന്ധിതരായത്. ഇത്തവണ ചാരന് പിടിച്ചു നില്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
റിയൽ എസ്റ്റെട്ടിന്റെയും റിസോർട്ട് ബിസിനസ്സിന്റെയും മറവിൽ, കുമരകം കേന്ദ്രമാക്കി, കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വർഷമായി കേരളത്തിൽ വേരൂന്നാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്ന P-ഷിഫ്ട്ടിനെ കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ആശുപത്രിയിൽ വച്ചു നടന്ന സെഷനുകളിൽ ചാരൻ ഞങ്ങളോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു. ഇത് മണത്തറിഞ്ഞ P-ഷിഫ്ട്ട് ആണ് ഇന്നലെ ആശുപത്രി ആക്രമിച്ചത്. ചാരനായിരുന്നൂ അവരുടെ ലക്‌ഷ്യം.
എന്റെ കേരളം: അപ്പൊ P-ഷിഫ്ട്ട്?
ബാലേട്ടൻ: അമ്പലങ്ങടൻ, ജോയേട്ടൻ എന്നീ കള്ളപ്പേരുകളിൽ, കൊടും ശത്രുക്കളായ വെറും സാധാരണ ഗ്രാമവാസികളായി അഭിനയിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന P-ഷിഫ്ട്ടിന്റെ കേരളത്തിലെ സൂത്രധാരന്മാർ ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ കസ്റ്റടിയിലാണ്. Yes, we have wiped them off !
അല്ല ബാലേട്ടാ... പോലീസും കള്ളനും അടങ്ങിയ സിനിമാ ടീമിൽ എന്തിനാണ് എന്നെയും അഷ്ഫറിനെയും തിരുമേനിയെയും നിങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയത്? 
ബാലേട്ടൻ: വിശ്വാസ്യത. നമ്മൾ ഡീൽ ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് രാജ്യാന്തര ചാരസംഘടനയുമായിട്ടാവുമ്പോൾ വളരെ efficient ആയ ഒരു cover up ആവശ്യമായിരുന്നൂ. കൃത്യമായ background checks നടത്തിയതിനു ശേഷമാണ് നിങ്ങളെയും സെലക്ട്‌ ചെയ്തത്. We wanted some neutral people. എന്റെ കേരളം ഒരു അണ്ടർ കവർ സംഭവം ആയിരുന്നൂ എന്നും ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നൂ.
ബാലേട്ടാ.. ഒരു നിമിഷം, ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം.. - അഷ്ഫർ പുറത്തേക്ക് പോയി.
ഒരു പത്തു മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ തിരിച്ചു വന്നു. കൂടെ മധ്യവസ്ക്കരായ ഒരു സ്ത്രീയും പുരുഷനും.
ഒരു ചമ്മലോടെ അഷ്ഫർ പറഞ്ഞു: ബാലേട്ടനു മനസ്സിലായിക്കാണുമല്ലോ.. എന്റെ ഉമ്മയും ബാപ്പയും.
ഒരു ഞെട്ടലോടെ എന്റെ കേരളം ചോദിച്ചു: ഇവരൊക്കെ ഇവിടെ?
ബാലേട്ടൻ: ഹഹഹ.. അതിനിടയ്ക്ക് നമ്മുടെ അഷ്ഫറും ഒരു കളി കളിച്ചു. 
ഇവൻ സത്യത്തിൽ അഷ്ഫർ അല്ല... ഇവൻ ശുഹൈബ്. ഇവിടെ തൊട്ടടുത്ത Sky Line അപ്പർറ്റ്മെന്റിൽ താമസിക്കുന്നു ഇവന്റെ കുടുംബം. 
ഇവിടെ കടന്നു കൂടി ചില പൊടിക്കൈകൾ നടത്തി ഫ്ലാറ്റിൽ പ്രേതബാധ ഉണ്ടെന്നു വരുത്തി തീർത്ത് ഇത് ചുള് വിലയ്ക്ക് അടിച്ചുമാറ്റുകയായിരുന്നൂ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം... 

ഫ്ലാറ്റ് വൃത്തിയാക്കാൻ വന്ന ഇവിടുത്തെ കുഞ്ഞമ്മുവിനെ പേടിപ്പിച്ച് അസുഖക്കാരിയാക്കിയത് ഈ മഹാനും ഇവന്റെ സുഹൃത്ത് ബ്രൂട്ടുവും കൂടിയാണ്... ഇവന്മാരുടെ ഒരു നെഗറ്റിവിറ്റി...!
എന്റെ കേരളം: ഓഹോ... അപ്പൊ പ്രേതങ്ങളെ ഉണ്ടാക്കാൻ വന്ന ഇയാൾ എത്തിപ്പെട്ടത്... കുറച്ച് ഗന്ധർവ്വന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിലായി പോയി... ഹഹഹ ഹോഹോഹോ !
സുഹൈബിന്റെ അച്ഛൻ മുന്നോട്ട് വന്നു: എല്ലാരും ക്ഷമിക്കണം. കുഞ്ഞമ്മുവിനു ഇപ്പൊ നല്ല ഭേദമുണ്ട്... ഡിസ്ചാര്ജ് ചെയ്യാൻ ഞങ്ങൾ ഇതാ പോവുകയാണ്...
ബാലേട്ടൻ: അപ്പൊ.. ഈക്കെ.. നമുക്കും ഒന്ന് പോയ്ക്കളയാം... കുഞ്ഞമ്മുവിനെ ഡിസ്ചാര്ജ് ചെയ്യാൻ.. എന്താ?
---------

മാനസികരോഗാശുപത്രിയുടെ വരാന്തയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ... പെട്ടന്ന് ആരോ പുറകിൽ തട്ടിയത് എന്റെ കേരളം അറിഞ്ഞു. അയാൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി...
ഞെട്ടിപ്പോയി... ദേ നില്ക്കുന്നൂ.. കുട്ടൻ മാഷ്!! ഡോക്ടർ യൂണിഫോമും സ്റ്റെതസ്ക്കൊപ്പും ഒക്കെയായി..
ബാലേട്ടാ... എന്റെ കേരളം വിളിച്ചു... ബാലേട്ടൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു: ഡോക്ടർ കുട്ടൻ ... ഡ്യൂട്ടിയിൽ വീണ്ടും കയറി അല്ലെ.. വെരി ഗുഡ്!!
അന്തം വിട്ടു നില്ക്കുന്ന എന്റെ കേരളത്തോട് കുട്ടന്മാഷ് പറഞ്ഞു: സോറി മിസ്റ്റർ കേരളം, ബാലേട്ടന് എല്ലാം അറിയാമായിരുന്നൂ... ഞാൻ രണ്ടു വർഷം കുതിരവട്ടത്തായിരുന്നൂ... കഴിഞ്ഞ മാസമാണ് ഇങ്ങോട്ട് ട്രാൻസ്ഫർ ആയത്... നമുക്ക് ഓരോ ചായ കുടിച്ചാലോ? അല്ല അതിനു മുമ്പ് ഡോക്ടർ സാത്തിനെ കാണാം... വരൂ...
പെട്ടന്ന് അവിടേക്ക് വന്ന അറ്റണ്ടർ: അത് ശരി... ഡോക്ടറുടെ ഡ്രെസ്സും കോപ്പും ഒക്കെ അടിച്ചു മാറ്റി ഇവിടെ നിക്കുവാണല്ലേ....
എന്റെ കേരളം: അയ്യോ.... കുതിരവട്ടത്തൊക്കെ... ! സാത്ത് എവിടെ?
അറ്റണ്ടർ: അതെ സാറേ.. ഇങ്ങേരു പറഞ്ഞത് ശരിയാ... രണ്ടു വര്ഷം കുതിരവട്ടത്തായിരുന്നൂ... അവിടുത്തെ ചികിത്സ ഒക്കെ ഒരു വിധം കഴിഞ്ഞപ്പോ ഇങ്ങോട്ട് കെട്ടി എടുത്തതാ.... ഇവന്റെ സുഹൃത്ത് ഉണ്ട്...സെല്ല് പിരിയാത്ത ചങ്ങായി..! സാത്ത്... ! 

....സിനിമാ പ്രാന്ത് മൂത്ത് വട്ടായതാ രണ്ടിനും... കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് ദിവസങ്ങളായി രണ്ടും മുങ്ങി നടക്കുകയായിരുന്നു. ഇന്ന് രാവിലെയാണ് വീണ്ടും പിടിയിലായത്. എന്താ ഒന്ന് കാണണോ ??
തന്റെ സെല്ലിൽ ഇരുന്നു അനന്തതയിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് സാത്ത് മന്ത്രിച്ചു: ക്വെന്റിൻ ടാറന്റീനൊ ... ഈസ് അണ്ടർറെയിട്ടട് ... ബട്ട്‌ വൈ?? വൈ??

-----------

കാറിൽ കയറി എന്റെ കേരളം ചോദ്യഭാവത്തിൽ ബാലേട്ടനെ നോക്കി....
ബാലേട്ടൻ പറഞ്ഞു: വെറുതെ കുറച്ച് ഡ്രൈവ് ചെയ്യാം  ... ! ഡാ  ഗടിയേ....ഓർമ്മയില്ലേ... മ്മടെ CCTV ട്രിപ്പ്...? 
എന്റെ കേരളം വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തപ്പോൾ ബാലേട്ടൻ ചോദിച്ചു:
താൻ ഇന്നലെ രാത്രി ഭയങ്കര പെർഫോർമൻസ് ആയിരുന്നൂ എന്ന് കേട്ടല്ലോടോ..?
എന്റെ കേരളം ബാലേട്ടനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
"എന്റെ ബാലേട്ടാ ... കുറെനാള് കൂടിയാണ് ഒന്ന് വെടി വയ്ക്കാൻ ഒത്തത്. നാർക്കോട്ടിക്ക്സിൽ എന്തോന്ന് വെടി? എന്റെ ഗണ്ണു തുരുമ്പെടുത്തു..!"
Keeleri says you are a damn good shooter! പോരുന്നോ കൂടെ? Research & Analysis Wing നിങ്ങളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നൂ...
ബാലേട്ടനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചതിനു ശേഷം എന്റെ കേരളം കാറിന്റെ വേഗത കൂട്ടി. 
വഴിയരുകിൽ നിന്നും ഒരു യുവതി കൈ കാണിച്ചു.
എന്റെ കേരളം ബാലേട്ടനെ നോക്കി. ബാലേട്ടൻ കണ്ണിറുക്കി.
എന്റെ കേരളം വണ്ടി നിർത്തി...
ഒന്ന് സംശയിച്ചതിനു വണ്ടിയിലേക്ക് കയറിക്കൊണ്ട് യുവതി പറഞ്ഞു: നന്ദി സാർ. ഒരു ബസ് എങ്കിലും നിർത്തണ്ടേ...! ട്രെയിനിനു സമയമാകുന്നു...
ബാലേട്ടൻ: ശെടാ... മ്മക്കും റെയിൽവേസ്റ്റേഷനി തന്നെയാ ഇറങ്ങണ്ടെ...! അല്ല കുട്ടി എങ്ങോട്ടേക്കാ?.
യുവതി: തൃശ്ശൂര്...
ബാലേട്ടൻ: ബെസ്റ്റ്...! മ്മളും തൃശൂരെക്കാണല്ലോ ... എടൊ ഡ്രൈവറെ.. ഒന്ന് ചവിട്ടി വിട്.... ട്രെയിന് മിസ്സായാൽ ഇമ്മാസത്തെ ശമ്പളം കിട്ടൂന്ന് കരുതണ്ട ശവീ നീയ്...
എന്റെ കേരളം പതുക്കെ പറഞ്ഞു: നോ മെൻഷൻ !

----------

ലെയിക്ക് പ്ലാസിഡിനു മുന്നിൽ ഒരു ഓട്ടോ വന്നു നിന്നു. ഡ്രൈവർക്ക് കാശ് കൊടുത്തതിനു ശേഷം അർജുനൻ നമ്പൂതിരി പുറത്തിറങ്ങി.
ഏതു ഫ്ലാറ്റിലെക്കാണ് സാർ? സെക്ക്യൂരിട്ടിയിൽ ഡ്യൂട്ടിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ത്രിവിക്രമൻ ചോദിച്ചു.
അർജുനൻ നമ്പൂതിരി തല തിരിച്ചു നോക്കി. അയാൾ പറഞ്ഞു: ഇവിടെ കുറച്ചു സിനിമാക്കാർ വാടകയ്ക്ക് താമസിക്കുന്നില്ലേ? ഞാനും അക്കൂട്ടത്തിലുള്ളതാണേ ... ചില പ്രശ്നങ്ങൾ കാരണം ഇത് വരെ ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ സാധിച്ചില്ല്യാ.. ഇല്ലത്ത് ലേശം മുഷിച്ചിലുണ്ടേ .. സിനിമ എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോ. ഒടുവിൽ രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു ഒരു വരവിങ്ങട് വന്നൂ.. ആ ഫ്ലാറ്റ് കാണിച്ചു തന്നാൽ വല്ല്യ ഉപകാരമായിരുന്നൂ.."
ത്രിവിക്രമൻ: അവരിൽ ആരുടെ എങ്കിലും ഫോണ്‍ നമ്പർ ഉണ്ടോ തിരുമേനീ?
അർജുനൻ നമ്പൂതിരി: നമ്പർ ഉണ്ട്.. ഒരു വിനോദ് കുമാറിന്റെ. പക്ഷെ ഫോണ്‍ അടിച്ചിട്ട് കക്ഷി എടുക്കുന്നില്ല്യാ... 
എന്താ ചേട്ടാ പ്രശ്നം? ഇതാരാ? ഗേറ്റിലൂടെ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ട് ഘടോൽക്കചൻ ചോദിച്ചു.
ത്രിവിക്രമൻ പറഞ്ഞു: എടാ ഘടോലേ ... ഈ തിരുമേനിയെ നമ്മുടെ സിനിമാക്കാര് താമസിക്കുന്ന ഫ്ലാറ്റ് ഒന്ന് കാട്ടിക്കൊടുത്താട്ടെ. അത് പൂട്ടിക്കിടക്കുകയാണെങ്കിൽ തിരുമേനീ.. ആരെങ്കിലും വരുന്നത് വരെ ഈ റിസപ്ഷനിൽ ഇരിക്കേണ്ടി വരും. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഒന്ന് കൂടെ മൊബൈലിൽ വിളിച്ചു നോക്ക്..
നമ്പൂതിരി: വല്ല്യ ഉപകരമായെ... !
ഘടോൽക്കചന്റെ കൂടെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പോകുന്ന അർജുനൻ നമ്പൂതിരിയെ ത്രിവിക്രമൻ അൽപ്പസമയം നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ തിരിച്ച് ഗേറ്റിനു അരികെ വന്നു നിന്നു.
ഒരു അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു കാണും. പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ വന്നു ഗേറ്റിൽ തട്ടി.. ചെറിയ മയക്കത്തിലായിരുന്ന ത്രിവിക്രമൻ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു...
ആരാ?
ചേട്ടാ.. എന്റെ പേര് പങ്കൻ. ആ ഘടോൽക്കചനു പകരം കാറ് കഴുകാൻ വന്നതാ...
ന്ദേ .. ഘടോൽക്കചനല്ലേ ഇപ്പൊ അകത്തേക്ക് പോയത്!!
എന്താ ചേട്ടാ ഈ പറയുന്നേ? ഞാനല്ലേ ഘടോലിനെ ഇന്ന് രാവിലെ കോയമ്പത്തൂര് അമ്മാവന്റെ അടുത്തോട്ട് ബസ് കയറ്റി വിട്ടത്! തിരിച്ചു വരുന്നത് വരെ ഇവിടെ കാറു കഴുക്കുന്ന ജോലി എന്നെയാ ഏൽപ്പിച്ചേക്കുന്നേ ...!

(The End)

3/12/15

OPKP PART 6


Also Read
PART 1
PART 2
PART 3
PART 4 

6

രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ എല്ലാവരോടുമായി ബാലേട്ടൻ പറഞ്ഞു.
വന്നത് വന്നു. പക്ഷെ നമ്മുടെ ജോലികൾ പെട്ടന്ന് തുടങ്ങണം. ഇവിടെ പ്രശ്നം തോന്നുണ്ടെങ്കിൽ നമുക്ക് വീട് മാറാം.
കീലേരിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഒരു ഒമ്ലെറ്റ് സ്വന്തം പ്ലേറ്റിലേക്ക് ഏറ്റുവാങ്ങിക്കൊണ്ട് സാത്ത് പറഞ്ഞു: No... No.. no need! ഇതാ ഞങ്ങള് ഇന്ന് തന്നെ തുടങ്ങുകയായി. ചില പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളിൽ അഭിനയിക്കേണ്ടവരെ നമ്മൾ ഇന്ന് ഫിക്സ് ചെയ്യുന്നൂ! ആദ്യ റൌണ്ട് കാസ്റ്റിംഗ്! എല്ലാം പുതുമുഖങ്ങൾ.
എന്റെ കേരളം: അത് കലക്കി. കാശ് ലാഭിക്കാം...
ബാലേട്ടൻ ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. ചാരൻ എവിടെ?
അഷ്ഫർ: ഇനിയും എണീറ്റിട്ടില്ല. കക്ഷിക്ക്, അന്നത്തെ സംഭവത്തിനു ശേഷം, എന്തോ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
സാത്ത്: True. He seems yet to get over the shock, after that night's incident. He has stopped mingling with us.
അഷ്ഫർ: ഒന്നും തോന്നരുത്. എനിക്ക് ഒരു അഭ്യർത്ഥനയുണ്ട് . ആ ബ്രൂട്ടു ... അയാളെ ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റുമോ? ഇവിടെ ഏറ്റവും അധികം നെഗട്ടീവിറ്റി ഇപ്പൊ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത് അങ്ങേരു തന്നെയാ...ഒന്നുകിൽ നമ്മള് സിനിമ എടുക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ ഇൻവെസ്റ്റിഗേഷൻ നടത്താൻ അങ്ങേർക്ക് ഈ ഫ്ലാറ്റ് വിട്ടു കൊടുക്കണം ... ഇതൊരു മാതിരി..
സാത്ത്: സിനിമക്ക് പുള്ളിയുടെ സഹായം ആവശ്യമാണ്‌. ഇൻവെസ്റ്റിഗേഷൻ നിർത്തിവയ്ക്കാൻ ഞാൻ പറയാം.
കോളിംഗ് ബെൽ ശബ്ദിച്ചു. കുട്ടന്മാഷ് അകത്തേക്ക് വന്നു. അയാൾ തന്റെ ക്യാമറയുടെ ബാഗ് മേശമേൽ വച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
സ്ക്രീൻ പ്രസന്സ് അത്യാവശ്യം ഉണ്ടെന്നു എനിക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ട ചിലരെ കൊണ്ടു വന്നിട്ടുണ്ട്. താഴെ കമ്മ്യൂണിറ്റി ഹാളിൽ ഇരുത്തിയിരിക്കുകയാണ്. കാസ്റ്റിംഗ് നമുക്ക് അവിടുന്നാകാം...അപ്പോ നമുക്ക് അങ്ങോട്ട്‌ പോകാം.
ഹാളിലെ കസേരകളിൽ ചടഞ്ഞു കൂടിയിരുന്ന നാല് പേർ സിനിമാസംഘത്തെ കണ്ടപ്പോൾ ചാടി എഴുന്നേറ്റു... ഭവ്യതയോടെ ഒതുങ്ങി നിന്നു. കുട്ടന്മാഷ് ഓരോരുത്തരെയായി പരിചയപ്പെടുത്തി.
ഇത് അനൂപ്‌ അരവിന്ദ് . നമ്മുടെ നായകനെ അത്യാവശ്യഘട്ടങ്ങളിൽ സഹായിക്കുന്ന കൊച്ചിയിലെ അധോലോകനായകാനായി ഇയാളാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ. ബാക്കി ഉള്ളവർ ഇയാളുടെ ഗാങ്ങ് മെംബേർസ് ആയി അഭിനയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇത് ബിബിൻ കുമാർ, ഇത് പ്രസാദചന്ദ്രൻ, പിന്നെ ഇത് ശ്രീരാം മഹേഷ്‌.
എല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് എന്റെ കേരളം പറഞ്ഞു. ഒരു അഭ്യർത്ഥനയുണ്ട്. ഈ സിനിമയുടെ സ്ക്രിപ്റ്റ് റൈറ്റർ എന്ന നിലയിൽ ആദ്യ സ്ക്രീനിംഗ് ചെയ്യാനുള്ള അവസരം എനിക്ക് തരണം.
കുട്ടന്മാഷ്, സംശയത്തോടെ, സാത്തിനെ നോക്കി: അതൊക്കെ വേണോ??

എന്റെ കേരളം: വേണം വേണം...! എന്റെ മനസ്സിലുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ ഇവർ പ്രാപ്തരാണോ എന്ന് എനിക്കറിയണം. അതിനു ശേഷം പോരെ സാത്ത് സാർ ..വിശദമായ സ്ക്രീനിംഗ്?
സാത്ത്: അത് മതി അത് മതി.. ഞങ്ങൾ അര മണിക്കൂറു കഴിഞ്ഞു വരാം... കുട്ടന്മാഷ് വാ...ഇന്നലെ എടുത്ത ലൊക്കേഷൻ സ്റ്റിൽസ് കാണാം.
സാത്തും കുട്ടന്മാഷും പോയപ്പോൾ എന്റെ കേരളം മുറിയുടെ വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു..
പിന്നെ അഭിനയമോഹവുമായി ഇരിക്കുന്ന പുതുമുഖങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
എന്താ പേര്?
അനൂപ്‌ അരവിന്ദ്...
എന്താ??? ശരിക്കുള്ള പേര് പറയെടാ...
രാജക്കണ്ണ്.
അപ്പൊ ഇവനോ? ഈ ബിബിൻ കുമാർ?
RA ജപ്പാൻ
കടിച്ചാൽ പൊട്ടാത്ത പേരുമായി ഇരിക്കുന്ന ഈ രണ്ടു പേരുമോ? എന്താ .. ശ്രീരാം മഹേഷും പ്രസാദചന്ദ്രനും... ഹോഹോഹോ എന്താ പ്രസാദം ആ മുഖത്ത്..! എന്താ അവരുടെ പേര്?
കുമ്പിടിയും പിന്നെ സ്രാങ്കും.....
എന്റെ കേരളം: അതെ.. അതന്നെ.. അപ്പൊ ശരിയായി. ഈ പേരിലാണല്ലോ നിങ്ങളെ ഒക്കെ ഞാനറിയുന്നത്..
കൊച്ചീലു കൂലിത്തല്ലും ദാദാഗിരിയുമായി നടക്കുന്ന നിങ്ങൾ എങ്ങിനെയാടാ ഇവിടെ എത്തിയത്?
അല്ല ചേട്ടാ  ഒന്ന് ചോദിച്ചോട്ടെ .... - RA ജപ്പാൻ ഒന്ന് നിവർന്നിരുന്നു.
എന്റെ കേരളം: എന്താടാ?
ചേറായി ബീച്ചിലും മറൈൻ ഡ്രൈവിലും സ്മഗിൾട് ഐറ്റംസ് വിറ്റു നടക്കുന്ന എപ്പിഡപ്പിച്ചേട്ടൻ എന്ന് മുതലാണ്‌ സ്ക്രിപ്റ്റ് റൈറ്റർ ... ആയത്?
രാജക്കണ്ണ് എഴുന്നേറ്റു. കൂട്ടുകാരോട് പറഞ്ഞു: നമക്ക് പോകാടാ... ഈ എപ്പിടപ്പി ഒക്കെ ഉള്ള ഇടപാട് നമ്മക്ക് ശരിയാവൂല... കൊണാപ്പ് പരിപാടിയാവും...
എന്റെ കേരളം: ഡായി.... ചളമാക്കരുത്.... നിങ്ങ അഭിനയിക്ക്വോ സംവിധാനിക്ക്വോ എന്ത് വേണേലും ചെയ്തോ... ഞാനൊരു തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ..! നിങ്ങളെ ഇവിടെ കണ്ടാല് ആരായാലും സമനില തെറ്റില്ലെടാ...? അല്ല.. എന്താ ഉദ്ദേശം?
സ്രാങ്ക്: എന്താ ചേട്ടാ.. ... ഞങ്ങക്ക് അഭിനയിച്ചൂടെ ....ഞങ്ങ ജീവിതത്തില് നന്നായിട്ട് അഭിനയിക്കുന്നതല്ലേ...?
കുമ്പിടി: പിന്നെ ഇതൊന്നും ഞങ്ങ വേണോന്നു വീചാരിചിട്ട് ചെയ്യുന്നതല്ല കേട്ടാ...ഞങ്ങ ആ മറൈൻ ഡ്രൈവില് കാറ്റും കൊണ്ട് ദാ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുവാരുന്നൂ... അപ്പോഴാണ്‌ ആ പഹയൻ കുട്ടന്മാഷ് ഓടിക്കിതച്ച് വരുന്നത്. അടിയന്തിരമായി അഭിനയിക്കാൻ ആളെ വേണം-ന്നു. ഞങ്ങള് മതിയോന്ന്‌ ഞങ്ങളും.. അങ്ങിനെയാ ഇവിടെ എത്തിയത്....
സ്രാങ്ക്: പിന്നെ ഈ രാജാക്കണ്ണ് ചേട്ടന് ഇതിലെ അധോലോക നായകൻറെ നല്ല ലുക്ക് ഉണ്ടത്രേ... ഇപ്പോളത്തെ ന്യൂ ജെനറെഷൻ സിനിമകാള് ഒക്കെ കണ്ടിട്ടില്ലേ സാറേ.. ..ഇങ്ങനെ തല്ലിപ്പൊളി ലുക്ക്‌ ഉള്ള ആരേലും ആയിരിക്കും നായകൻറെ കൂട്ട്വാരൻ. ന്യൂ ജെനറേഷൻ വന്നതോടെ തറവാടി ലുക്ക്‌ ഉള്ള അമ്മാവൻ നടന്മാരോക്കെ ഷെഡിൽ കയറീലെ .!!
രാജാക്കണ്ണ് സ്രാങ്കിന്റെ കഴുത്തിനു പിടിച്ചു. ആർക്കാടാ.. തല്ലിപ്പൊളി ലുക്ക്‌?
അപ്പൊ കുമ്പിടി ചോദിച്ചു: അല്ല എപ്പിഡപ്പി ചേട്ടാ... അന്ന് ചെറായി ബീച്ചില് ആ സിനിമാക്കാരെ ഡ്രഗ്സ് അടിച്ചൂന്നു പറഞ്ഞു പോലീസ് പൊക്കിയ അന്ന് മുങ്ങിയതല്ലേ നിങ്ങള്? മരുന്നിന്റെ ഇടപാടും ഉണ്ടല്ലേ... കൊച്ചു കള്ളാ....
ന്റെ കേരളം കുമ്പിടിയുടെ വായ പൊത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: അതൊന്നും മിണ്ടിപ്പോകരുത്ഡാ. .. നീ ഒക്കെ എന്നെയും കൊണ്ടേ പോകൂ... ദാ നമ്മുടെ സംവിധായകൻ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ട്....
സ്രാങ്ക്: ആ കിളി പോയ ലുക്ക്‌ ഉള്ള കക്ഷിയാണോ ചേട്ടാ... സംവിധായകൻ? അവൻ ഇടുക്കി ഗോൾഡ്‌ അടിച്ചിട്ടില്ലേന്നൊരു സംശയം ഉണ്ട്..
ന്റെ കേരളം: മിണ്ടാതിരിയെടാ... അപ്പൊ പറഞ്ഞ പോലെ.. നിങ്ങ എല്ലാം സെലക്ടട് ... എന്നാ പിന്നെ കാണാം.. ഡാ വീണ്ടും പറയാ... ചളമാക്കരുത്.. ഗുഡ് ബൈ...
ന്റെ കേരളം ഹാളിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഓടി.. ഒരു അണ്ടർ കവർ കോപ്പിന്റെ ഓരോ ധർമ്മസങ്കടങ്ങൾ.. ഇതൊക്കെ ആരോട് പറയാനാണ്..! പോകുന്ന വഴി അയാൾ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: സാത്ത് സാറേ... എല്ലാരും സെലക്ക്ടട് ..

****************
ഫാദർ കുരുടി പള്ളിമേടയുടെ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി... കായലിൽ വെള്ളം കയറുന്ന സമയമാണ്. പള്ളിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ചെറിയ കനാലുകളിൽ വെള്ളം കയറിയാൽ പിന്നെ ഇടവകക്കാര്ക്ക് പള്ളീലേക്ക് വരാൻ വള്ളം തന്നെ ശരണം. ഇങ്ങനെ ഒരു പള്ളിയില് ജോലി ചെയ്യുന്നത് ആദ്യമായിട്ടാണ്...
ഫാദർ തിരിച്ചു പൂമുഖത്തേക്ക് കയറി. മോനൂട്ടൻ ഒറ്റയിരിപ്പാണ്. രാവിലെ വന്നതാണ്. പഞ്ചായത്ത് മെമ്പറാണ് മോനൂട്ടൻ. വന്ന കാര്യത്തില് ഒരു തീരുമാനമാകാതെ പോകില്ലാന്നാ മോനൂട്ടന്റെ വാശി...
മോനൂട്ടൻ: തൊണ്ട അനക്കി.. അച്ചൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലാ...
ഫാദർ: എന്റെ മോനൂട്ടാ... ഇതൊക്കെ പറയുന്ന പോലെ നിസ്സാരാ? കാര്യം നീ പറയുന്നത് ശരിയാ. ഇടവകയുടെ മുന്നിലെ രണ്ടു വീട്ടുകാര്. ജോയെട്ടനും അമ്പലങ്ങടനും. അവരുടെ സ്ഥലത്തൂടെ മെയിൻ റോഡീന്നു ഇങ്ങോട്ടൊരു പാലം.. അല്ലെങ്കിൽ റോഡ്‌. പക്ഷെ ഈ പറഞ്ഞ ജോയേട്ടനും അമ്പലങ്ങടനും സമ്മതിക്കൂന്നു നീ കരുതുന്നുണ്ടോ?
മോനൂട്ടൻ: അല്ല അച്ചോ. ഈ പറഞ്ഞ രണ്ടു പേരും ഇവിടെ വസ്തു വാങ്ങി സ്ഥിരതാമസം ആക്കീട്ട് രണ്ടു വർഷം .. അത്ര അല്ലെ ആയുള്ളൂ... നമ്മളൊക്കെ ഇവിടെ തന്നെയാണ് ജനിച്ചതും വളർന്നതും. എന്നിട്ടും നമ്മള് ഇങ്ങനെ ഒരു ആവശ്യം പറയുമ്പോ അവർക്ക് എന്താ ഇത്ര ധിക്കാരം? അച്ചൻ ഇടപെടേണ്ട സമയായി...
ഫാദർ: മോനൂട്ടാ.. നിനക്കും അറിയുന്നതല്ലേ? നേരെ കണ്ടാൽ കീരിയും പാമ്പുമാണ് ഈ ജോയെട്ടനും അമ്പലങ്ങടനും. കോടതിയില് ഇവര് രണ്ടു പേരും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും കൊടുത്തിരിക്കുന്ന വസ്തു കേസുകൾ എത്ര ഉണ്ടെന്നാ വിചാരം? വസ്തുവിന്റെ പേരിലു കൊല്ലാൻ നടക്കുന്ന ഈ കീരികളുടെ നടുക്കേക്ക് ...ഞാൻ എന്നെ തന്നെ എറിഞ്ഞു കൊടുക്കണോ മോനൂട്ടാ.. നീയ് പറയ് ...പിന്നെ ഇവന്മാരൊന്നും അത്ര നല്ല പുള്ളികളല്ല... പുറം രാജ്യത്തൂന്നു വന്നവരാ.. കളിക്കുമ്പോ നമ്മളൊക്കെ സൂക്ഷിക്കണം...
മോനൂട്ടൻ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ഇറങ്ങി നടന്നു. അച്ചൻ വീണ്ടും ദൂരെ കായലിലേക്ക് കണ്ണയച്ചു. പള്ളിക്കും പ്രധാന റോഡിനും നടുവിലായി, അഭിമുഖമായി നില്ക്കുന്ന ജോയെട്ടന്റെയും അമ്പലങ്ങടന്റെയും രമ്യഹർമ്മ്യങ്ങളെ നോക്കി അദ്ദേഹം കുരിശു വരച്ചു.
പെട്ടന്ന് പുറകിലൊരു ചുമ.
തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അമ്പലങ്ങടൻ. അയാൾ മന്ത്രിച്ചു: അച്ചോ.... ഒന്ന് കുമ്പസാരിക്കണം...
ഫാദർ കുരുടി കുംബസാരക്കൂടിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അയാളുടെ ദേഹമാകെ വിയർപ്പിൽ കുളിച്ചു. ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു. കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ച് അദ്ദേഹം കുമ്പസാരക്കൂടിന് മുന്നില് ഇരുന്നു.

****************


ഫാൻ ഫുൾ സ്പീഡിൽ കറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ടും ചാരന് വിയർത്തു. അവൻ ക്ലോക്കിൽ നോക്കി. സമയം പന്ത്രണ്ടു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ജാലകപ്പാളികൾ വലിച്ചു തുറന്നപ്പോൾ ഒരു സീൽക്കാരത്തൊടെ കായൽ കാറ്റ് മുറിയിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി.
കട്ടിലിൽ കൂടെ ഉറങ്ങുകയായിരുന്ന എന്റെ കേരളം എന്തോ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. ചാരാൻ ജാലകപ്പാളികൾ ചേർത്തടച്ചു.
ചാരൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അലമാര വലിച്ചു തുറന്നു. തന്റെ ബാഗ് പുറത്തെക്കെടുത്തു. മുറിയിലാകെ ചിതറിക്കിടന്നിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ അതിൽ നിറയ്ക്കുവാൻ തുടങ്ങി. അതിനു ശേഷം വേഷം മാറി.
പിന്നെ പതുക്കെ വീണ്ടും ജാലകത്തിനു അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. ദൂരെ ഏതോ കപ്പൽ നങ്കൂരമിടുകയാണ്. നാവികരുടെ പാട്ട് അവ്യക്തമായി കേൾക്കാം.
ചാരൻ തന്റെ ഇടതു വശത്തേക്ക് നോക്കി. ചുമരിലെ കുതിരലാടം. മുറിയിലെ സ്ലീപ്‌ ലാമ്പിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അതിനു എന്തൊക്കെയോ ദുരൂഹത തോന്നിച്ചു.
ചാരൻ കുതിരലാടത്തിനു മുകളിൽ കൈ വച്ചു. പിന്നെ അത് തിരിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. ഒരു നാല് തവണ കറക്കിയപ്പോൾ കുതിരലാടം അടങ്ങിയ ഭിത്തിയുടെ ഭാഗം തെന്നി മാറി. ഒരു അറ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ചാരൻ കയ്യിലെ പെൻ ടോർച്ച് പ്രകാശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ആ അറയിലേക്ക് കയ്യിട്ടു.
ഒരു നിമിഷം... ചാരൻ തെറിച്ചു പോയി...
തന്നെ ആരോ ചവിട്ടി തെറിപ്പിച്ചതു പോലെയാണ് അവനു തോന്നിയത്. അലമാരയുടെ മുന്നിൽ മുഖമടിച്ചു വീണതിന്റെ വേദനയിൽ ഒരു നിമിഷം കിടന്നതിനു ശേഷം അവൻ തല ഉയർത്തി നോക്കി...
മുന്നിൽ ആജാനുബാഹുവായ ആ രൂപം വീണ്ടും.. ജയശങ്കർ ...!
ഒരു പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെ എന്ന പോലെ ജയശങ്കർ ചാരനെ തൂക്കിഎടുത്തു... ചാരന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അയാൾ മന്ത്രിച്ചു:
നീ എന്ത് അന്യേഷിച്ച് ഇവിടെ എത്തിയോ, അത് നിനക്ക് കിട്ടാൻ പോകുന്നില്ല. ഇത് അന്യേഷിച്ച് നിനക്ക് മുന്നേ എത്തിയവനാണ് മാത്യൂസ്. അവനിന്നില്ല.. അവന്റെ മാർഗ്ഗം തന്നെയാണ് നീയും തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നത്....നിന്നെ ഒരിക്കൽ ഞാൻ വാണ്‍ ചെയ്തതാണ്.. നീയത് ചെവിക്കൊണ്ടില്ല...ഇനി.. നിനക്കും പോകാം...
ചാരനെ തോളിലെറ്റികൊണ്ട് ജയശങ്കർ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് നടന്നു. ചാരൻ അലറി വിളിച്ചു.... ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വരുന്നില്ല...!
പുറത്തേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ ഫ്രിഡ്ജിന്റെ മുകളിൽ കിടന്നിരുന്ന കത്തി ചാരൻ വലിച്ചൂരി എടുത്തു... അവൻ ജയശങ്കറിന്റെ പുറത്ത് ആഞ്ഞു കുത്തി...ഒരു അലർച്ചയോടെ ചാരൻ താഴേക്കു വീണു.. അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും കത്തി ദൂരേക്ക് തെറിച്ചു പോയി...അവൻ ചുറ്റും നോക്കി ജയശങ്കർ എവിടെ...??
അപ്പോൾ അവൻ കണ്ടു... കട്ടിലിൽ കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്നത്... അത് ജയശങ്കർ അല്ലെ???... അവൻ കത്തി കടന്നെടുത്തു... പിന്നെ ഒരു അലർച്ചയോടെ മുറിയിലേക്ക് കുതിച്ചു. 
ശബ്ദം കേട്ട് എന്റെ കേരളം കണ്ണ് തുറന്നു... കയ്യിലൊരു കത്തിയുമായി പാഞ്ഞടുക്കുന്ന ചാരനെ കണ്ട് അയാൾ ഒരു നിമിഷം വിറങ്ങലിച്ചു കിടന്നു.. പിന്നെ തെന്നി മാറി.. ബെഡിലേക്ക് കത്തി തുളച്ചു കയറി.. ചാരൻ കത്തി കൊണ്ട് വീണ്ടും വീണ്ടും ബെഡിലെക്ക് കുത്തി... പിന്നെ കത്തിയുടെ മുകളിലായി വീണു.. അവിടെ അയാൾ ചലനമറ്റു കിടന്നു.

*****************

തന്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്നവരെ ഡോക്ടർ അനു ട്രീസ ജോണ്‍ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ഇരിപ്പിടത്തിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിലൂടെ ഒരു പ്രാവശ്യം നടന്നതിനു ശേഷം അവർ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.
ചാരൻ is fine now - physically ... yes only physically. But mentally, he is a shattered soul. He is yet to recover himself from the delicate position that he is in now...അത് കൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ ഒരു സൈക്കോളജിസ്റ്റിന്റെയും സഹായം തേടിയത്. ഒന്ന് രണ്ടു സെഷനുകൾ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും, ഇപ്പോഴും ഷോക്കിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായി മുക്തനല്ല...
കൂടെ ഇരിക്കുന്ന എന്റെ കേരളത്തിന്റെയും അഷ്ഫറിന്റെയും കീലേരിയുടെയും മുഖങ്ങളിലേക്ക് സാത്ത് മാറി മാറി നോക്കി. എന്ത് പറ്റിയെന്നു ഒരു രൂപവുമില്ല.. എന്ത് വേണം എന്ന് ഒരു പിടി കിട്ടുന്നില്ല... !!
ഡോക്ടർ ചോദിച്ചു: ചാരന്റെ അഡ്രസ്സ്? വീട്ടുകാർ? അറിയിക്കേണ്ടേ?
സത്യത്തിൽ വീട്ടുകാരെ കുറിച്ചോ തന്നെ കുറിച്ച് തന്നെയോ കാര്യമായി ഒന്നും ചാരൻ ഇതേവങ്കു വച്ചിരുന്നില്ല എന്ന് ഒരു ഞെട്ടലോടെ സാത്ത് അപ്പോൾ ആദ്യമായി ഓർത്തു.
രണ്ടു മിനുട്ടിന്റെ ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം സാത്ത് പറഞ്ഞു: വെറും ഓണ്‍ലൈൻ ബന്ധം മാത്രമായതു കൊണ്ട് കൃത്യമായ വിവരങ്ങൾ അറിയില്ല. ബാലേട്ടൻ ഒരു ഊഹം വച്ച് അന്യേഷിച്ചു പോയിട്ടുണ്ട്... അദ്ദേഹം വരുന്നത് വരെ കാത്തിരിക്കുക, അതെ മാർഗ്ഗമുള്ളു...
ഡോക്ടർ: തല്ക്കാലം ഞങ്ങൾ ഈ സംഭവം പോലീസിൽ റിപ്പോർട്ട്‌ ചെയ്യുന്നില്ല... നിങ്ങൾ വീട്ടുകാരെ കണ്ടുപിടിച്ച് എത്രയും വേഗം അറിയിക്കൂ..
ഡോക്ട്ടറുടെ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി കാറിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ കേരളം പറഞ്ഞു. ബാലേട്ടന്റെ മൊബൈൽ സ്വിച്ച് ഓഫ്‌ ആണ്... ഇങ്ങേരു ഇത് എങ്ങോട്ട് പോയി... ആ മൊബൈൽ എങ്കിലും മര്യാദക്ക് ചാര്ജ് ചെയ്ത് വയ്ക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ അങ്ങേരു കേൾക്കില്ല .. ലണ്ടനിലെ ഒരു ബിസിനസ്കാരൻ..!

 *****************
കോഫീഷോപ്പിൽ അന്ന് പതിവില്ലാത്ത തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കോർണർ സീറ്റ് നഷ്ടപ്പെട്ടെന്നു കണ്ടപ്പോൾ ഗംഗയുടെ മുഖം ഇരുണ്ടു...പിങ്കി സമാധാനിപ്പിച്ചു.
"റിലാക്സ് ബേബ് ... ഇന്നത്തെ ചെലവ് എന്റെ വക...."
"ഇന്ന് കാക്ക മലർന്നു പറക്കും. ലോകമഹാത്ഭുതം തന്നെ! എന്താടീ നിന്റെ വിവാഹം നിശ്ചയിച്ചോ?"
"അതിനൊക്കെ എത്ര സമയം കിടക്കുന്നൂ. ഇത് അതൊന്നുമല്ല. ടീം ലീഡർ പോസ്റ്റിലേക്ക് ഇന്റർവ്യൂ കഴിഞ്ഞു.. നല്ല പ്രതീക്ഷയുണ്ട്..."
"Wow, good  luck! എന്നാൽ വേഗം ഓർഡർ ചെയ്താട്ടേ..."
എന്താടീ വേണ്ടത്? പിങ്കി ചോദിച്ചു. ഉത്തരം ഒന്നും കിട്ടാതെ വന്നപ്പോൾ മെനുവിൽ നിന്നും മുഖം ഉയർത്തി അവൾ ഗംഗയെ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഗംഗ അകലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്..
എന്താടീ? എന്ത് പറ്റി?
ബേബ് അവിടെ ഒരുത്തൻ ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നു. ഒരുമാതിരി വൃത്തികേട്ട നോട്ടം.
കാണാൻ ഒരു അമ്മാവൻ ലുക്ക്. കൊച്ചുപയ്യനാന്നാ വീചാരം... ഞാൻ പോയി രണ്ടു ചോദിച്ചാലോ?
വേണ്ട. ഗംഗ പറഞ്ഞു. പിന്നെ വെയിറ്ററെ വിളിച്ച് അവൾ പറഞ്ഞു. "ചേട്ടാ.. ആ സീറ്റിൽ.. ദേ അവിടെ ഇരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾക്കിവിടെ ഇരിക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല...അയാളെ ഒന്ന് വിരട്ടാമോ? നല്ല ടിപ്പ് തരാം..."
വെയിറ്റർ ഒരു പാട്ടും മൂളിക്കൊണ്ട് പോകുന്നത് നോക്കി ഗംഗ ഇരുന്നു. ഇവന്മാരെ ഒക്കെ വേണ്ടാ വേണ്ടാ എന്ന് വച്ച് വെറുതെ വിടുന്നതാണ് മണ്ടത്തരം. പ്രശ്നം തോന്നിയാൽ ഉടനെ confront ചെയ്യണം.
ഗംഗ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയ മനുഷ്യന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് വെയിറ്റർ ചോദിച്ചു: സാറേ.. എന്താ പേര്?
ബാലേട്ടൻ
ആഹാ നല്ല പേര്... ബാലൻ ചേട്ടാ.... ഒന്നും തോന്നരുത്. എന്തെങ്കിലും വേണമെങ്കിൽ ഓർഡർ ചെയ്തൂടെ? അല്ല വെറുതെ ടൈം പാസ് ആണോ ഉദ്ദേശം? - പറഞ്ഞു.
ബാലേട്ടൻ മുഖം ഉയർത്തി വെയിറ്ററെ നോക്കി. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു: തനിക്കെന്താ പ്രശ്നം? ഇത് കോഫീ ഹൗസ് അല്ലെ? പബ്ലിക് toilet അല്ലല്ലോ... എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത്ര സമയം ഞാൻ ഇവിടെ ഇരിക്കും..
എനിക്ക് പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല...
പിന്നെ ആർക്കാ?
വെയിറ്റർ ഗംഗ ഇരിക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ദാ ആ പെണ്‍കുട്ടി ഒരു complaint പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... പ്രശ്നമാക്കണോ? ഒന്ന് അട്ജസ്റ്റ് ചെയ്തൂടെ? അല്ലെങ്കിൽ ഇവിടുന്നു മാറിയിരിക്കാം...
ബാലേട്ടൻ എഴുന്നേറ്റു. "ആ പെണ്‍കുട്ടി ആണോ? അവരോടെ ഞാൻ സംസാരിക്കാം..." അയാൾ ഗംഗയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
ഗംഗയുടെ മേശമേൽ കൈമുട്ടുകൾ കുത്തി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി, പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഐഡന്റിറ്റി കാർഡ്‌ പുറത്തെടുത്തു കൊണ്ട് ബാലേട്ടൻ പറഞ്ഞു:
I am Balachandran.  An intelligence agent from Indian spy organization RAW.  കഴിഞ്ഞ രണ്ടു മണക്കൂറുകളായി നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ നിരീക്ഷണത്തിലാണ്....

(End of part 6)


Also Read

3/10/15

OPKP PART 5




Also Read
PART 1
PART 2
PART 3
PART 4 

5

ക്ലോക്കിൽ 10 അടിച്ചപ്പോൾ അർജുനൻ നമ്പൂതിരി തട്ടിപ്പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു. അടുത്ത് കിടന്നിരുന്ന ന്റെ കേരളത്തെ കുലുക്കി വിളിച്ചു...
ന്താ കഥ! ചന്തീലു വെയില് അടിക്കുന്നറിയാതെ കിടന്നങ്ങട് ഉറങ്ങിപ്പോയല്ലോ... ശിവ ശിവ! ഇല്ലത്ത് എങ്ങാനും ആയിരുന്നെങ്കില് ഇപ്പൊ അഫൻ നമ്പൂരിയുടെ വായീന്ന് കേൾക്കാൻ ഇനിയൊന്നും ...
ന്താ തിരുമേനീ ഉറക്കം സുഖയില്ലേ?? മുറിയിലേക്ക് കയറിവന്ന സാത്ത് ചോദിച്ചു...
കിടന്നങ്ങട് ഉറങ്ങിപ്പോയെ.... ഇന്നലെ മേളത്തോട് മേളം ആയിരുന്നല്ലോ...ഒരു കഥകളി കണ്ട അനുഭവം...! അത് പോട്ടെ...ഇതെന്താ? ആരും പോകുന്നില്ലേ? ചുംബനസമരം കാണാൻ?
എന്റെ കേരളം എഴുന്നേറ്റ് കണ്ണ് തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: നശിപ്പിച്ചല്ലോ തിരുമേനി...! ഒരു ചൂടു ചുംബനം ഇങ്ങനെ ക്ലിക്ക് ആയി വരുകയായിരുന്നൂ... അതിനിടയ്ക്കാ ...
സാത്ത്: പുലർച്ചെ കാണുന്ന സ്വപ്നം ഫലിക്കൂന്നാണ് വിശ്വാസം...
അർജുനൻ നമ്പൂതിരി: പക്ഷെ കയ്യ്യീന്നു പോയി. ഫലിക്കണം എങ്കില് അതാരോടും പറയാൻ പാടില്ല്യാ... താനാണെങ്കില് അതിങ്ങട് വിളമ്പിത്തരുകേം ചെയ്തു...
എന്റെ കേരളം: അങ്ങിനെ ഒരു തത്വം ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ലല്ലോ...തിരുമേനീ...  If there is a will, there is a way എന്നല്ലേ... അപ്പൊ ഒരുങ്ങിക്കളയാം...
സാത്ത്: എടോ ഈക്കെ... താൻ ഇവിടെ വന്നു കൂടിയിരിക്കുന്നത് ചുംബന സമരം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു തെണ്ടിത്തിരിയാനോ അതോ തിരക്കഥ എഴുതാനോ?
എന്റെ കേരളം: സാത്ത് സർ ഒന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. ഒരു കലാകാരൻ ... അവൻ കലാകാരനാവുന്നത് പൊള്ളുന്ന ജീവിത യാഥാർഥ്യങ്ങളിലൂടെ കടന്നു പോകുമ്പോഴാണ്...
സാത്ത്: തന്നെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല...ഇന്ന് ലൊക്കേഷൻ സർച്ചിനു എന്റെ കൂടെ വരാൻ ഒരാള് വേണം... ബാലേട്ടനെ കിട്ടുമോ എന്ന് നോക്കട്ടെ....
പെട്ടന്ന് നമ്പൂതിരി ചോദിച്ചു: അല്ല സാത്ത് സാറേ... ഒരു സംശയം. നമ്മുടെ ഇടയിൽ മറ്റേതു പരത്തുന്നൂ ഇന്നലെ വന്ന മന്ത്രവാദി പറഞ്ഞത് ആരെ കുറിച്ച് ആയിരിക്കും?
സാത്ത്: മറ്റേതോ?
എന്റെ കേരളം: ഹഹഹ നെഗറ്റീവിറ്റി. അതല്ലേ തിരുമേനി ഉദ്ദേശിച്ചേ?
നമ്പൂതിരി: അതന്നെ! ആരായിരിക്കും ആ ശുംഭൻ?
എന്റെ കേരളം: ഭ്രാന്ത്. കാണുന്നതിൽ എല്ലാം നെഗറ്റീവിറ്റി കണ്ടുപിടിക്കുന്നവര് തന്നെയാ ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നെഗറ്റീവ് എലെമന്റ്സ്. സാത്ത് സാർ ചിലപ്പോ എതിർത്തേക്കാം - എന്നാലും ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞോട്ടെ?
സാത്ത്: എന്താടോ?
എന്റെ കേരളം: ഇന്നലെ താങ്കള് കൊണ്ടുവന്ന ആ ആള് ശരിയല്ല... അയാളെ സൂക്ഷിക്കണം. അല്ല, നമ്മുടെ ചാരന് എങ്ങിനെ ഉണ്ട്?
സാത്ത്: നിങ്ങളുടെ കൂടെ വരുന്നില്ല, ഇവിടെ ഇരുന്നോളാം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു -- എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ. പിന്നെ ബാലേട്ടൻ നിർബ്ബന്ധിച്ചപ്പൊൾ റെഡി ആവാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
നമ്പൂതിരി: അത് നന്നായി. അല്പ്പം ശുദ്ധവായു ശ്വസിക്കട്ടെ പാവം. അല്ല... എന്ത് സ്വപ്നാ അങ്ങേരു കണ്ടത് എന്ന് വല്ലോം വിശദമായി പറഞ്ഞോ?
സാത്ത്: ബാലേട്ടൻ എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടു. ആ നമ്പൂതിരീ.. താൻ വരുന്നോടോ ലൊക്കേഷൻ സർച്ചിനു?
നമ്പൂതിരി: സാത്ത് സാർ sorry .... ഇവിടെ ഒന്ന് സെറ്റില് ആവട്ടെ.. നാളെ മുതല് നോം നിഴല് പോലെ അങ്ങയുടെ കൂടെ ണ്ടാവും... അതച്ചട്ടാ...
തിരുമെനിയായി, തിരുമേനിയുടെ പാടായി... ഞാൻ റെഡി ആവട്ടെ - എന്റെ കേരളം എഴുന്നേറ്റു...
ഇറങ്ങാൻ നേരം അഷ്ഫർ നമ്പൂതിരിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
തിരുമേനി എവിടെ എങ്കിലും പോകാൻ വല്ല പ്ലാനും?
ഇല്ല്യ... ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെ കാണും.
തിരുമേനി ഒന്ന് സൂക്ഷിക്കണം. നമ്മുടെ ബാഗ് ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ട്. തിരിച്ചു വന്നിട്ട് പോലീസിനെ ഏൽപ്പിക്കാമെന്നാ തീരുമാനം. വരുന്നത് വരട്ടെ....
ഉവ്വ്... നോം ശ്രദ്ധിച്ചോളാം ... പേടിക്കണ്ട...
 *********************
എല്ലാവരും ഇറങ്ങിയപ്പോൾ കുറേ നേരം നമ്പൂതിരി വെറുതെ കിടന്നു. പിന്നെ മുറികളിലൂടെ വെറുതെ ചുറ്റി നടന്നു.
ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നപ്പോൾ താഴെ സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിൽ രണ്ടു തരുണീമണികൾ  നീന്തിത്തുടിക്കുന്നു..!!
നമ്പൂതിരി കുറച്ചു സമയം നോക്കി നിന്നൂ.. കേമായിട്ടുണ്ട് ... ശാന്തം..പാപം! പട്ടണക്കാഴ്ചകൾ! നോക്കി അങ്ങട് നിക്കുമ്പോ ഒരു ഹരം-ക്കെ തോന്നണുണ്ട് ...!
പക്ഷെ ഇത് നോക്കി നിന്നാൽ കാര്യം നടക്കില്ലല്ലോ... !
അയാളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.
അയാൾ തന്നോട് തന്നെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു: തിരുമേനി കലക്കീട്ടോ...അഭിനയം കെങ്കേമം ...! പക്ഷേ വേഷം അഴിച്ചു വയ്ക്കാൻ നേരായിരിക്കുന്നൂ...
വെള്ള മുണ്ടും ഷർട്ടും ഹ്യൂഗോ ബോസ്സ് ഡിസയിനർ സ്യൂട്ടിനു വഴി മാറട്ടെ... തലമുടിയിലെ കാച്ചിയ വെളിച്ചെണ്ണയുടെ മണം ...അതാണ്‌ സഹിക്കാൻ പറ്റാത്തത്... കഴുകിക്കളയട്ടെ...
കുളിച്ച് വസ്ത്രം മാറിയതിനു ശേഷം അയാൾ അഷ്ഫർ പറഞ്ഞ അലമാരക്ക് മുന്നിൽ വന്ന് ഒരു നിമിഷം നിന്നു. പിന്നെ അത് വലിച്ചു തുറന്നു...
ആ നീല ബാഗ് .. അത് കടന്നെടുത്തു. പിന്നെ ഫ്ലാറ്റ് പൂട്ടി പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
സെക്ക്യൂരിറ്റി കാബിനു സമീപം നിന്നിരുന്ന ഗാർഡ് ത്രിവിക്രമൻ ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടി...
കോട്ടും സ്യൂട്ടും ധരിച്ച ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ഗേറ്റിനു നേരെ നടന്നു വരികയാണ്...എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ അങ്ങിനെ വരികയാണ്.. !ഹിന്ദി സിനിമാനടൻ വല്ലതുമാണോ? ചിലപ്പോ ആയിരിക്കും...ഇതിനു മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ല... ! കൈയ്യിൽ ഒരു നീല ബാഗ്‌. 
 ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ ത്രിവിക്രമനെ ഒന്നു നോക്കി....ത്രിവിക്രമൻ ഒന്ന് ചൂളിപ്പോയി. അയാൾ ഒന്നും ചോദിക്കാതെ പെഡസ്ട്രിയൻ ഗേറ്റ് തുറന്നു കൊടുത്തു...
പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ മുന്നിലേക്ക് പെട്ടന്ന് ഒരു വാഹനം ഒഴുകി വന്നു. ഇപ്പോഴാണ് ത്രിവിക്രമൻ ശരിക്കും ഞെട്ടിയത്...
ദൈവമേ ജാഗ്വോർ XF സലൂണ്‍.ഇതിനു ചുരുങ്ങിയത് ഒരു 80 ലക്ഷം രൂപ എങ്കിലും കാണും. കാറുകളുടെ കാര്യത്തിൽ ത്രിവിക്രമൻ ഒരു വിക്കിപീഡിയ തന്നെയാണ്...
ഡ്രൈവർ പുറത്ത് ഇറങ്ങി ഭവ്യതയോടെ പുറകിലെ വാതിൽ തുറന്നു കൊടുത്തു... പക്ഷെ ഡ്രൈവറുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കീ വാങ്ങി ചെറുപ്പക്കാരൻ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് കയറി. കാർ കുതിച്ചു പാഞ്ഞു.
************************
മറൈൻ ഡ്രൈവിന്റെ അടുത്ത് എല്ലാരെയും ഇറക്കിയതിനു ശേഷം എന്റെ കേരളം വണ്ടി തിരിച്ചു.
ചാരൻ ചോദ്യഭാവത്തിൽ നോക്കി. ബാലേട്ടൻ ചോദിച്ചു: എങ്ങോട്ടാ....
ഒരു ചെറിയ പ്രശ്നമുണ്ട്...
എന്ത് പ്രശ്നം? അഷ്ഫർ ചോദിച്ചു.
എന്റെ കേരളം: അതേ നമ്മൾ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്ന വഴിയില് ഒരു ലേഡി നിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നൂ... നിങ്ങളാരേലും ശ്രദ്ധിച്ചോ?
ബാലേട്ടൻ: ഇല്ലാ..!
എന്റെ കേരളം: അതേ .. ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ബാലേട്ടാ....ലിഫ്റ്റ്‌ ചോദിക്കുന്നവർ എന്റെ വലിയ വീക്ക്‌നസ്സാണ് ...
ബാലേട്ടൻ: അതിനു ആ കുട്ടി ലിഫ്റ്റ്‌ വേണം ന്നു തന്നോട് എപ്പോഴാ പറഞ്ഞെ?
എന്റെ കേരളം: അതൊക്കെ പറയണോ ബാലേട്ടാ...ആ കുട്ടിക്ക് ഒരു ലിഫ്റ്റ്‌ വേണം-ന്നു ആ കണ്ണുകൾ എന്നോട് മന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നൂ... ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ഇപ്പൊ വരാം...നിങ്ങള് ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ് ഒക്കെ കഴിച്ചു... ഒന്ന് റെഡിയായിക്കോ...
ബാലേട്ടൻ: എടൊ ഈക്കെ... തന്നെ ഇറക്കാൻ ഞങ്ങൾ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ കയറേണ്ടി വരുമോ?
 എന്റെ കേരളം: ബാലേട്ടൻ ഒന്നിങ്ങു വന്നേ ..ആ ചെവി ഇങ്ങു കാട്ടിക്കെ..
എന്താടാ
ബാലേട്ടാ...രാവിലെ കണ്ട സ്വപ്നം.. ഓർമ്മ ഇല്ലേ? വല്ലോം നടക്ക്വോ എന്ന് നോക്കട്ടെ... എന്താ?
ബാലേട്ടനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിയതിനു ശേഷം എന്റെ കേരളം വണ്ടി തിരിച്ചു വിട്ടു.
ഹൈവയിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ അയാൾ വണ്ടി ഒതുക്കിയിട്ടു. 
പെട്ടന്ന് ഫോണ്‍ ശബ്ദിച്ചു. എന്റെ കേരളം ചെവിയോർത്തു.
സാർ നമ്മുടെ കക്ഷി ഹൈവെയീലെക്ക് കയറിയിട്ടുണ്ട്... ഇപ്പൊ അവിടെ എത്തും. 
എന്റെ കേരളം പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി..അകലെ നിന്നും ഒരു ഇരമ്പലോടെ പാഞ്ഞു വരുന്ന ജാഗ്വോർ അയാൾ കണ്ടു. അത് അടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ അയാൾ റോഡിലേക്ക് കയറി നിന്നു.
കുതിച്ചു വന്ന കാർ പതുക്കെ സ്ലോ ചെയ്തു....എന്റെ കേരളം ഡ്രൈവറുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു...
ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലെ വിൻഡോയിലൂടെ അകത്തേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി എന്റെ കേരളം പറഞ്ഞു
അര്ജ്ജുനൻ നമ്പൂതിരി! ന്താ ഈ കാണണേ! നോം ഇത്രയങ്ങട് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല്യാ..തിരുമേനി ശരിക്കും ഞെട്ടിച്ചു കേട്ടോ...
കാറിന്റെ വിന്ഡോയിലൂടെ തല പുറത്തേക്കിട്ടു ചെറുപ്പക്കാരൻ പറഞ്ഞു:.
ഈക്കെ ... എന്റെ സ്വകാര്യതയിൽ ഇടപെടാതിരിക്കുന്നതാവും ബുദ്ധി..
ചെറുപ്പക്കാരനെ ഒരു നിമിഷം ഉറ്റു നോക്കിയതിനു ശേഷം എന്റെ കേരളം പറഞ്ഞു:
അർജ്ജുനൻ നമ്പൂതിരി അല്ല...! Mr.ഡിങ്കൻ ... The uncrowned don, the undercover drug lord of south India ...the best brain in the business. But your game is over! താങ്കളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ കഴിയുക എന്നത് എനിക്ക്, നാർക്കോട്ടിക്ക് CID വിനോദ് കുമാറിന് ഒരു ബഹുമതിയാണ്. ഇങ്ങനെ ഒരു അവസരം തന്നതിന് വളരെ നന്ദി...
ഈക്കെ, Can I buy you off? ഈ ബാഗിലെ 2 കോടി രൂപ.. അത് താൻ എടുത്തോ...
What about those cute blue transparent crystals? Methamphetamine! മേഥ് എന്ന പേരിൽ അന്താരാഷ്‌ട്രകമ്പോളത്തിൽ പ്രശസ്തമായ ന്യൂ   മെക്സിക്കൻ ഡ്രഗ്! ഫസ്റ്റ് ടൈം ഇൻ ഏഷ്യ!  അതിന്റെ വില 100 കോടിയോളം വരും.
പക്ഷെ നിന്റെ കൂലിക്കാരന് പിഴച്ചു. ഹോട്ടലിൽ ബാഗ് മാറി! അത് തിരിച്ചു പിടിക്കാൻ നിനക്കീ നാടകം കളിക്കേണ്ടി വന്നു. അര്ജ്ജുനൻ നമ്പൂതിരിയായി നിനക്ക് വേഷം കെട്ടേണ്ടി വന്നു.  കൊച്ചിയിലെ ഗ്ലാമർ വേൾഡിൽ നടക്കുന്ന ഡ്രഗ് ഡീല്സ് നിരീക്ഷിക്കാൻ ചുമതലപ്പെട്ട എന്റെ കയ്യിൽ പക്ഷെ വളരെ യാദൃശ്ചികമായി നീ വന്നു വീഴുകയായിരുന്നൂ...!
എന്റെ കേരളത്തിന്റെ കയ്യിൽ പെട്ടന്ന് ഒരു റിവോൾവർ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു... അത് ഡിങ്കന്റെ താടിയിൽ മുട്ടിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു:
മിസ്റ്റർ ഡിങ്കൻ ...Come and join me. We are going to take a small trip. പാലക്കാട്ടെ ഇല്ലത്ത് നിന്നും കൊച്ചിയിൽ സിനിമാ ക്യാമ്പിൽ ജോയിൻ ചെയ്യാൻ വേണ്ടി പുറപ്പെട്ട സാക്ഷാൽ അർജുനൻ നമ്പൂതിരിയെ താങ്കൾ തട്ടിക്കൊണ്ട്പോയി പാർപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന സ്ഥലം, അത് കൂടെ കാട്ടിത്തന്നാൽ നമ്മുടെ ഈ നാടകം നമുക്ക് ഇവിടെ അവസാനിപ്പിക്കാം...
എന്റെ കേരളത്തിനെ അനുസരിച്ച് കൊണ്ട് വണ്ടിയിലേക്ക് കയറുമ്പോ ഡിങ്കൻ ചോദിച്ചു: അണ്ടർ കവർ കോപ്പ്! കേമായീട്ടോ... ഈക്കെ.. അല്ല... വിനോദ് കുമാര്...തന്നെ സമ്മതിച്ചു.. അല്ല ഇതെങ്ങിനെ ഒപ്പിച്ചു? ഈ ട്രാപ്പ്."
ഡിങ്കന്റെ കൈകളിൽ വിലങ്ങണിയിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കേരളം പറഞ്ഞു: സാക്ഷാൽ അർജുനൻ നമ്പൂതിരി എന്റെ കോളേജ് മേറ്റ്‌ ആയിരുന്നൂഷ്ടാ ...
*********************
സന്ദർശകറെജിസ്റ്ററിൽ പേര് എഴുതിയതിനു ശേഷം ബ്രൂട്ടു ലെയിക്ക് പ്ലാസിഡിന് അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
സിനിമാസംഘത്തിന്റെ 7/13/3 ഫ്ലാറ്റ് അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. കൂടെ വന്ന സെക്യൂരിറ്റി ഗാർഡ് ചോദ്യഭാവത്തിൽ ബ്രൂട്ടുവിനെ നോക്കി.
ഒരു പുസ്തകം കയ്യിലെടുത്ത് ഇടനാഴിയിലെ ബഞ്ചിൽ ഇരുന്ന ശേഷം ബ്രൂട്ടു പറഞ്ഞു: അരമണിക്കൂർ ഞാൻ ഇവിടെ വെയിറ്റ് ചെയ്തോട്ടെ? ദൂരെ നിന്നും വരികയാണ്.
തലയാട്ടി, ഗാർഡ് ലിഫ്റ്റിലേക്ക് കയറി താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. ബ്രൂട്ടു പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. തന്റെ ബാഗ് തുറന്ന് electro magnetic frequency meter പുറത്തെടുത്തു... പിന്നെ അത് പ്രവർത്തിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് 7/13/3-യെ സമീപിച്ചു. ഫ്രന്റ്‌ ഡോറിന് സമീപം അൽപ്പസമയം നിന്നതിനു ശേഷം അയാൾ ഇടനാഴിയിലൂടെ ഫ്ലാറ്റിനു സമാന്തരമായി കുറച്ചു ദൂരം നടന്നു. നിരാശയായിരുന്നൂ ഫലം. ഉപകരണത്തിലെ സൂചി അനക്കമില്ലാതെ കിടന്നു.
ബ്രൂട്ടു തിരിച്ചു വന്നു വീണ്ടും ബഞ്ചിൽ ഇരുന്നു. ഉപകരണം അരികിൽ വച്ച് സാത്തിനെ വിളിക്കാൻ ഫോണ്‍ എടുക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് അയാൾ അത് കണ്ടത്....അതിവേഗതയിൽ ചലിക്കുന്ന സൂചി! EMF meter is on fire!!!
ലിഫ്റ്റിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു. കുഞ്ഞമ്മു പുറത്തേക്ക് വന്നു. ബ്രൂട്ടു ചാടി എഴുന്നേറ്റു.
കുഞ്ഞമ്മുവിന്റെ നടത്തത്തിന്റെ വേഗത പെട്ടന്ന് കൂടി. ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അവൾ ബ്രൂട്ടുവിനു മുന്നിലെത്തി. അയാളെ പൊക്കി എടുത്തു.. 
പിന്നെ പടവുകൾ കയറാൻ തുടങ്ങി... ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് നാല് നിലകൾ കയറി  അവൾ പതിനൊന്നാം നിലയിലെ ടെറസിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ഒരു നിമിഷം അവൾ ബ്രൂട്ടുവിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. ഒരു വേട്ടമൃഗത്തിന്റെ മാനസികാവസ്ഥയോടെ ബ്രൂട്ടു കുഞ്ഞമ്മുവിന്റെ കൈകളിൽ ഞരീഞ്ഞു.
അവൻ താഴോട്ടു നോക്കി.. തലകറങ്ങുന്നു....ഒരു മയക്കത്തിലേക്ക് വീഴുകയാണ് ...
**********************
ബ്രൂട്ടു പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.

ശരീരമാകെ നല്ല വേദന തോന്നുന്നു. താൻ എവിടെയാണ്?
അവൻ പെട്ടന്ന് ചാടി എഴുന്നേറ്റു...
ഒരു മുറിയിൽ കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയാണ്....ഹോസ്പിറ്റലാണല്ലോ!

എങ്ങിനെ ഇവിടെ എത്തി? അവൻ കട്ടിലിൽ നിന്നും താഴെ ഇറങ്ങി.. പെട്ടന്ന് വാതിൽ തുറന്നു ഒരു ഡോക്ട്ടർ അകത്തേക്കു വന്നു. കൂടെ സാത്തും ബാലേട്ടനും.
ബാലേട്ടൻ പറഞ്ഞു: തനിക്ക് എഴുന്നേൽക്കാൻ ഒക്കെ കഴിയുന്നുണ്ടല്ലേ...ഭാഗ്യം. ഇവിടെ കൊണ്ട് വരുമ്പോ ബോധം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലാ!
സാത്ത് അടുത്തേക്ക് വന്നിട്ട് ചോദിച്ചു: ബ്രൂട്ടു ...എന്താ ഉണ്ടായത്?
ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു: ടെറസിൽ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന നിലയിലാണ് നിങ്ങളെ കണ്ടെത്തിയത്. ഭാഗ്യത്തിന് ലേറ്റ് ആയില്ല. you are now perfectly alright... could you tell us what exactly happened?
ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ നടന്ന സംഭവങ്ങൾ ബ്രൂട്ടു വിവരിച്ചു. എല്ലാം കേട്ടപ്പോൾ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു: അവിശ്വസനീയമായിരിക്കുന്നൂ! നിങ്ങളീ പറഞ്ഞ പെണ്‍കുട്ടിയും ടെറസിൽ  ബോധം നശിച്ചു കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നൂ. അവൾ അപ്പുറത്തെ റൂമിലുണ്ട്...ബോധം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ കുറച്ചു ഹിസ്റ്റീരിക്കലായി. മയങ്ങാനുള്ള മരുന്ന് കൊടുത്തു കിടത്തിയിരിക്കുകയാണ്.
ബ്രൂട്ടു ചോദിച്ചു: എനിക്കൊന്നു കാണാൻ പറ്റുമോ ഡോക്ടർ?
ഡോക്ടർ എഴുന്നേറ്റു, "അതിനെന്താ.. വരൂ.." അവർ മുറി വിട്ടു പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
അവിടെ, പെണ്‍കുട്ടിയുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നിരുന്ന സ്ത്രീ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. "എന്റെ മോളാ സാറേ. ഒരു രണ്ടു മാസമായി ഇങ്ങനെയാ...ചിലപ്പോ തോന്നും അവള് വേറെ ഏതോ ലോകത്താന്നു ... ചോദിച്ചാലും പറഞ്ഞാലും ഒരു മറുപടിയില്ല....വർത്തമാനം നിന്നു. വീട് പുലരുന്നത് ഇവള് പണി എടുത്തു കൊണ്ടുവരുന്ന കാശ് കൊണ്ടാ... ഭാഗ്യത്തിന് ഇപ്പോഴും പണിക്ക് പോകുന്നുണ്ട്... പക്ഷെ ഇതെന്തൊരു ജീവിതാ..." സ്ത്രീ കരയാൻ തുടങ്ങി...
ഡോക്ടർ അവരെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "ഡ്യൂട്ടി സമയം അല്ലാതിരുന്നിട്ടും കുഞ്ഞമ്മു എന്തിനാ അപ്പാർട്ട്മെന്റിലെക്ക് പോയത്?"
സ്ത്രീ ഒന്നു മടിച്ചു. പിന്നെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി: ഇവൾക്ക് താഴെ ഒരുത്തനുണ്ട്... അവനു എഞ്ചിനീറിങ്ങിനു അഡ്മിഷൻ കിട്ടി. ആദ്യത്തെ ഫീസ്‌ അടക്കാനുള്ള പൈസ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. വിവരങ്ങൾ അറിഞ്ഞപ്പോ അപ്പാർട്ടുമെന്റിലെ ഒരു മാഡം കുറച്ചു പൈസ തന്നു സഹായിക്കാം എന്നേറ്റിരുന്നൂ ...അത് വാങ്ങിക്കാൻ പോയതാ ന്റെ കുട്ടി...പക്ഷെ അന്യെഷിച്ചപ്പോൾ അറിഞ്ഞു അവളാ വീട്ടില് പോയതെ ഇല്ലാന്ന്...
മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ബ്രൂട്ടു പറഞ്ഞു: ഓരോ ദിവസവും ഓരോ സംഭവങ്ങളാണല്ലോ. സാത്ത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ഇത്ര പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല... നിങ്ങള്ക്ക് വിരോധമില്ലെങ്കിൽ, ഇന്ന് രാത്രി കൂടെ നിങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിൽ കുറച്ചു സമയം ചിലവഴിക്കാൻ എന്നെ അനുവദീക്കുമൊ?
ബാലേട്ടൻ: കുഴപ്പമില്ല...ഇതിപ്പോ സന്ധ്യയായല്ലോ... നമുക്ക് ഒന്നിച്ച് പോയ്ക്കളയാം....
പെട്ടന്ന് ബാലേട്ടൻറെ ഫോണ്‍ ശബ്ദിച്ചു. അഷ്ഫറാണ്. ബാലേട്ടാ... എവിടെയാ... പെട്ടന്ന് ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് വരണം.
എന്താടാ?
കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല... പെട്ടന്ന് വാ.....

***********************
ഫ്ലാറ്റിലെത്തിയപ്പോൾ അഷ്ഫറും ചാരനും കീലേരിയും ടീവീക്ക് മുന്നില് വായും പൊളിച്ച് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. എല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കി...സാത്ത് ചോദിച്ചു. തിരുമേനിയും എന്റെ കേരളവും എവിടെ?
അഷ്ഫർ പറഞ്ഞു: ചുംബനം അന്യേഷിച്ചു പോയ എന്റെ കേരളം ഇത് വരെ തിരിച്ചെത്തിയിട്ടില്ല... പക്ഷേ നമ്മുടെ തിരുമേനിയെ ഇതാ ടീവീലെടുത്തു...!
ടീവീല് എടുക്കാനോ?
ചാരൻ എഴുന്നേറ്റു. അയാൾ പറഞ്ഞു: അത് തിരുമേനി ആയിരുന്നില്ല. യഥാർഥ അർജുനൻ നമ്പൂതിരിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി തടവിൽ പാർപ്പിച്ച് അയാൾക്ക് പകരം ഇവിടെ എത്തിയത് മയക്കു മരുന്നു സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഒരു വലിയ പുള്ളി ആയിരുന്നു പോലും. Dinkan the Don!
അഷ്ഫർ: ഞങ്ങൾ മാറി എടുത്ത ആ ബാഗില് ഈ ഡിങ്കന്റെ 100 കോടി രൂപ വിലമതിക്കുന്ന മയക്കുമരുന്നായിരുന്നുവത്രേ... അത് തിരിച്ചുപിടിക്കാനുള്ള സാഹസായിരുന്നൂ...ഇവിടുന്നു ബാഗും കൊണ്ട് ഇറങ്ങി രക്ഷപ്പെടുന്ന വഴി ഹൈവേ പോലീസ് പൊക്കീന്നാ ചാനലുകാരു പറേന്നെ...കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മയക്കുമരുന്ന് വേട്ട !!
സാത്ത്: നമ്മുടെത് വെറും ഓണ്‍ലൈൻ പരിചയം മാത്രമാണെന്ന വസ്തുത ആ ഡോണ്‍ സമർഥമായി ഉപയോഗിക്കുകയായിരുന്നു! ഇപ്പൊ മനസ്സിലായില്ലേ... ബ്രൂട്ടു പറഞ്ഞ നെഗറ്റീവിറ്റി സത്യായിരുന്നൂന്ന്? ഇനി നമുക്ക് ധൈര്യായി പാരാനോർമൽ സംഭവം തുടങ്ങാം അല്ലെ.. ബ്രൂട്ടൂ?
ബ്രൂട്ടു തന്റെ ഉപകരണങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് എടുക്കാൻ തുടങ്ങി.
പെട്ടന്ന് വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്നു ന്റെ കേരളം അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു... അയാൾ ഒറ്റശ്വാസത്തിൽ ചോദിച്ചു.
ശരിയാണോ.... ആ നമ്പൂതിരിയെ കുറിച്ച് കേട്ടത് ഒക്കെ ശരിയാണോ?
ബാലേട്ടൻ പറഞ്ഞു: ശരിയാണ് ഈക്കെ.. സിനിമ എടുക്കാൻ വന്ന നമ്മൾ സിനിമാക്കഥയേക്കാളും വിചിത്രങ്ങളായ സംഭവപരമ്പരകളിലൂടെയാണ് കടന്നു പോകുന്നത്... ഇതെവിടെ ചെന്ന് അവസാനിക്കും എന്ന് കണ്ടറിയണം...
സാത്ത്: അല്ല, എന്നിട്ട് യഥാർഥ അർജുനൻ നമ്പൂതിരി എവിടെ?
ചാരൻ: ചാനലുകാരു പറയുന്നത് അയാളുടെ ഇല്ലത്തൂന്ന് ആൾക്കാര് വന്നു കൂട്ടിക്കൊണ്ടോയീന്നാ...പുള്ളിയുടെ മൊബൈൽ ആണെങ്കിൽ സ്വിച്ച് ഓഫ്‌ ആണല്ലോ...
ന്റെ കേരളം: അതൊക്കെ പോലീസുകാര് വാങ്ങി വച്ചു കാണും. വിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ച് വെറുതെ  കുഴിയിൽ .ചാടേണ്ട...
ബാലേട്ടൻ: അല്ല,.. ഇത് നമുക്ക് പുതിയ ഒരു കുരുക്കാവുമൊ? നമ്മുടെ ടീമിൽ ചേരാൻ വേണ്ടി ആയിരുന്നല്ലോ... ആ തിരുമേനി നാട്ടീന്നു പുറപ്പെട്ടത്... പിന്നെ ആ ഡ്രഗ്സ് ഉള്ള ബാഗ് കിട്ടിയത് ചാരനും അഷ്ഫരിനും ആണല്ലോ.... എന്താ ഇപ്പൊ ചെയ്ക.... ചാനലുകാരു എപ്പോ വേണെങ്കിലും കയറിവരാം....പുറകെ പോലീസുകാരും..
ന്റെ കേരളം: ബാലേട്ടാ... വിഷമിക്കണ്ട ആവശ്യമുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നില്ല... നമ്മള് ക്ലിയർ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. SP ഇപ്പൊ കൊടുത്ത സ്റ്റേറ്റ്മെന്റ് കണ്ടില്ലേ... ഇപ്പറഞ്ഞ ഒന്നും മെൻഷൻ ചെയ്തിട്ടില്ല... അല്ലെങ്കിലും നമ്മള് കുറ്റമൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ.. പിന്നെ എന്താ....
ബാലേട്ടൻ: അല്ല ഈക്കെ....താൻ എവിടെ ആയിരുന്നൂ... ലിഫ്റ്റ്‌ കൊടുക്കാൻ പോയിട്ട് സ്വപ്നം വല്ലോം ഫലിച്ചോ...
ന്റെ കേരളം: ഒന്നും പറയേണ്ട ബാലേട്ടാ... പുലർച്ചെ കാണുന്ന സ്വപ്‌നങ്ങൾ വല്ലവരോടും പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ കുഴപ്പം തന്നെയാ.... ലിഫ്റ്റ്‌ കൊടുത്ത കുട്ടി എന്നെയും കൊണ്ട് ആദ്യം ആശുപത്രിയിലാ പോയത്... അവളുടെ അച്ഛൻ അവിടെ അഡ്മിറ്റ്‌ ആയിരുന്നൂ... പിന്നെ അയാളെ ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്ത് വീട്ടില് കൊണ്ട് ചെന്നാക്കേണ്ടി വന്നൂ... ഒരു ഒന്നൊന്നര ദിവസമായിരുന്നൂ എന്റെ പൊന്നൂ.....ഹഹഹഹോഹോ...
ബ്രൂട്ടു പെട്ടന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു... അയാളുടെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞിരുന്നൂ
ബ്രൂട്ടുവിന്റെ ഭാവമാറ്റം ശ്രദ്ധിച്ച സാത്ത് ചോദിച്ചു: എന്ത് പറ്റി ... any progress?
എല്ലാവരെയും ഒന്നു നോക്കി ബ്രൂട്ടു പറഞ്ഞു: വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല... ! ആ നെഗറ്റീവ്‌ എലെമന്റ് .. അതിവിടെ തന്നെയുണ്ട്..... നമ്മുടെ ഇടയിൽ തന്നെ....ആ അപകടകാരി ഇപ്പോഴും നമ്മുടെ ഇടയിൽ തന്നെയുണ്ട്...!
(End of part 5)
Also Read
PART 1
PART 2
PART 3
PART 4